English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
وزیر دفاع امریکا: به همکاری روسیه در افغانستان امیدواریم
نماینده روسیه در سازمان شانگهای: "گروه تماس درباره افغانستان" به یک ابزار کمکی تبدیل می شود
کرملین و احیای اجماع منطقه‌ای در مبارزه با هراس‌افگنی
برخی چهره‎های سیاسی: حکومت هرگز انتخابات را برگزار نخواهد کرد
پوتین: ما برای همکاری با آمریکا برای حل مشکلات افغانستان آماده ایم
حکومت وحدت ملی: به احزاب مجال توسعه نداده‌ایم
یورش به «افغان- ترک» خوش‌خدمتی غنی به ترکیه است
مسکو: اتهامات پشتیبانی روسیه از طالبان کاملا بی اساس است
تردید وزیر خارجه روسیه در موفقیت استراتژی جدید آمریکا برای افغانستان
مجلس از بحران اجتماعی در شمال افغانستان هشدار داد
قراردادهای لین انتقال برق کاسا ۱۰۰۰ و سب استیشن ۵۰۰ کیلوولت ارغندی به امضا رسید
حملۀ تند عبدالله به حکمتیار: تفرقه‌افگنی زهر است
حضور داعشی‌های فرانسوی و الجزایری در شمال افغانستان
اعضای شورای ملی افغانستان: کابل در روابط‌اش با واشنگتن تجدیدنظر کند
چشم‌دوختن بنیان‌گذار بلک‌واتر به معادن افغاستان
پایان «۱۰۰سال جدایی» کابل- تاشکند
رییس‌‎جمهور غنی: آمادۀ افتتاح پروژۀ تاپی هستیم
سنگ تهداب نخستین مرکز تشخیص و تداوی امراض سرطانی در کابل گذاشته شد
تعیین پول صرفیۀ با حدس و گمان
وزیر خارجۀ روسیه: پریشان راهبرد تازۀ امریکا هستیم
راه طولانی عضویت افغانستان در شانگهای
رئیس دومای روسیه: ناتو باید تلاش بیشتری برای مقابله با قاچاق مواد مخدر افغانستان کند
تاجیکستان خواستار بررسی فوری افغانستان درباره تیراندازی در نقاط مرزی شد
لاوروف: مبارزه با مواد مخدر افغانستان نیاز به یک همکاری جدید در سطح بین الملل دارد
سفر «تاریخی» غنی به ازبکستان
دیمتری مدودوف به عبدالله عبدالله:در تعهد ما به افغانستان شک نداشته باشید
کارشناس روس: حتی مادر بمب ها در افغانستان هم نتوانست نقش آمریکا در آسیای میانه را برجسته کند
حامد کرزی: روسیه یک عنصر بسیار مهم برای ثبات، امنیت و ترقی افغانستان است
رییس اجرایی افغانستان: داعش یگانه خطر برای کشورهای منطقه نیست
داعش در افغانستان باقی می ماند
  از منابع روسي/
مسکو می خواهد تا طالبان خنثی گردند
/24.5.2007
دیمیتری والودین
در مورد نويسنده: دیمیتری والودین همکار علمی انستیتوت امریکا و کانادا اکادمی علوم روسیه.
منبع: «ويرميا نووستی»

نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع « فارسی.رو» باشد.

در افغانستان درین اواخر مقاومت طالبان و مخالفان دیگر حکومت حامد کرزی شدیدآ فعال گردیده است.تعداد حملات بر نیروهای بین المللی مساعدت به امنیت ( ایساف ) سه برابر افزایش یافته است – در سا ل 2005 به تعداد 1558 حادثه و در سا ل 2006 – 4542 حادثه ثبت شده اند.نیروهای ناتو و امریکا متحمل تلفات بی سابقه میگردند. در سا ل 2006 در افغانستان 98 نظامی امریکا و 93 نظامی کشورهای دیگر پیمان ناتو کشته شده بودند. وضع مربوط به مواد مخدره ، که یک سوم محصول ناخالص ملی افغانستان را تامین میکند ، با لکل از کنترول خارج گردیده است.مزارع خاشخاش 59 در صد افزایش یافته و به 165 هزار هکتار رسیده است.

درین زمینه در بسیاری کشور های ناتو تردید در باره پیروزی نهایی در عملیات افغانستان افزایش می یابد.در اجلاس ناتو در ریگا در ماه نوامبر سا ل 2006 و در ملاقات وزرای دفاع پیمان در سیویل در ماه فبروری سا ل 2007 کشور های عمده اروپایی – المان ، فرانسه ، و ایتالیا – از افزایش قطعات خود در افغانستان امتناع ورزیدند. در ایتالیا مساله حفظ قطعات ایتالوی در افغانستان به استعفای حکومت رومانو پرودی منجر گردید.

ولی خروج نیروهای ائتلافی باعث دور تازه جنگ داخلی در افغانستان خواهد شد. این جنگ عملآ درین کشور مدت سی سا ل ادامه دارد. این تصادفی نبود ، که در ان در اواخر سالهای 1990 فقط طالبان پیروز گردید ، که بعدتر از همه وارد مبارزه سیاسی گردیدند. مردم کشور از جنبش نو ، که خواستار قطع خانه جنگی ها بود ، حمایت نمودند و مخالفان طالبان نسبت جنگ دوامدار داخلی تضعیف شده بودند.

با ظهور طالبان رویارویی در افغانستان خصوصیت جدید کسب نمود. از جنگ " همه بر ضد همه " جنگ به مبارزه پشتون ها ( " طالبان " ) بر ضد غیر پشتون ها ( ائتلاف شمال ) مبدل میگردد.عملیات ضد تروریستی ، که واشنگتن بعد از 11 سپتمبر سا ل 2001 اغاز نمود ، توازن قواء را تغیر داد ، ولی خصوصیت این مبارزه را دیگرگون نه ساخت.ائتلاف شمال توانست به کمک غرب و روسیه در ماه های اکتوبر – نوامبر سا ل 2001 طالبان را شکست دهد.در جریان تشکیل ارگان های حکومت جدید قوماندانان ائتلاف شمال به وزراء و والیان مبدل گشتند و کمک های مالی جامعه بین المللی را تحت کنترول خود دراوردند.

پشتون ها هیچ چیزی بدست اورده نتوانستند. در طول پنج و نیم سا ل گذشته پشتون ها ، بزرگترین ملیت افغانستان ، که بیش از 40 در صد جمیعت کشور راتشکیل میدهند ، در نظام سیاسی جدید جای برای خود پیدا نکردند. رهبران ائتلاف شمال نه خواستند قدرت و منابع مالی را با انهای ، که جنگ را باخته اند تقسیم نمایند.از سرگیری جنگ مساله مربوط به زمان بود.

نیرو های ائتلافی را پشتون ها فقط به مثابه متحدین ائتلاف شمال برسی میکنند. ستراتیژی طالبان – درهم کوبیدن مخالفان خود به تنهایی می باشد: ابتداء به نیروهای ائتلافی باید تلفات وراد نمایند، که از نقطه نظر اذهان عامه غرب قابل قبول نمی باشند ، و بعدآ جهت خروج انها از کشور تلاش خواهند ورزید.جهت اثر گذاری بر اذهان عامه در غرب از گروگان گیری اتباع ملکی کشور های عضو ائتلاف استفاده میکنند. طالبان قصد دارند بعد از خروج نیروهای خارجی ائتلاف شمال راشکست دهند.

هر جنگ به پول ضرورت دارد ، و در باره افغانستان این گفته بیشتر صدق میکند ، به خاطر ، که در انجا عمده تآ اردوی های اجیر می جنگند. به هر اندازه ، که قوماندان جبهه پول زیاد داشته باشد به همان اندازه افراد بشیتر را جمع کرده میتواند.اگر ائتلاف شمال از جامعه جهانی کمک های مالی دریافت میدارد ، پس پشتون ها چنین امکانات در اختیار ندارند.طالبان راه بیرون رفت را به حساب مواد مخدره یافته اند. در ولایات جنوبی ، جای ، که پشتون ها زنده گی میکنند ، افزایش وسیع مزارع خاشخاش صورت گرفته است. در حال حاضر طالبان از نقطه نظر امکانات مالی از ائتلاف شما کم نمی باشند.

بصورت عینی اوضاع فعلی در افغانستان برای روسیه ، که بصورت واقعی نه به پیروزی نیرو های ائتلافی بر طالبان و نه هم به پیروزی خود طالبان علاقمند نمی باشد ، وریانت بدی محسوب نمیشود. پیروزی نیروهای ائتلافی و ثبات اوضاع در افغانستان به غرب ( و نه تنها به ان ) امکان تحقق پلان های قدیمی اعمار خط لوله انتقال گاز از اسیای مرکزی از طریق افغانستان در انسوی خاک روسیه را میسر میسازد. در نتیجه مسکو نه تنها از عواید پولی از مدرک ترانزیت گاز از دول اسیای مرکزی ، بلکه از نفوذ درین کشورها محروم میگردد و مواضع ان در مذاکرات با مصرف کننده گان عمده مواد سوخت وانرژی – امریکا ، اتحادیه اروپایی و چین تضعیف خواهند شد.

پیروزی طالبان نیز به هیچ وجه طرف قبول روسیه نمی باشد.ایجاد رژیم اسلامی رادیکال ، که بصورت علنی جهت گسترش ساحه خود ( اسلام بنیادگرا موجودیت تشکیلات دولتی ملی را به رسمیت نمی شناسد) تلاش میورزد ، اوضاع را نه تنها در کشورهای همجوار تاجکستان و ازبکستان ، بلکه در جمهوری های قفقاز شمالی روسیه شدیدآ بی ثبات می سازد.

روسیه باید همین اکنون فیصله نماید ، که با افغانستان چه کار کند. این کشور بعد از خروج نیروهای ائتلافی به اوضاع اواسط سا لهای 1990 ، یعنی به رویارویی پشتون ها ( " طالبان ") با تاجکان ، ازبکان و هزاره گان ( ائتلاف شمال ) بر میگردد.چانس پیروزی طالبان با در نظرداشت حمایت پاکستان بسیار بزرگ می باشد. برای روسیه راه معقول تر حمایت از گروهای ملیتی دیگر در افغانستان ، که در ائتلاف شمال متحد گردیده ، محسوب میشود. مسکو پیروزی ائتلاف شمال ، که رهبران ان را غرب به بسیار اسانی خریده میتواند ، طوریکه امریکا در سال 2001 این کار را انجام داد ، نمی خواهد ، بلکه به خنثی سازی طالبان ضرورت دارد. از همینرو حجم کمک باید فقط به اندازه باشد ، تا قوای دو طرف را متوازن سازد و به طالبان امکان برتری بر ائتلاف شمال را ندهد.
(0)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--