English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
دوستم با کوله‌باری از درس و عبرت برگشت
"کاکا" را به‌خانۀ سالمندان بفرستید
افغانستان؛ از تحریم تا مهندسی انتخابات
برنده و بازندۀ مذاکرات مستقیم امریکا با طالبان
برخورد ارباب - رعیتی در سایۀ اتحاد استراتژیک
آیا عربستان از طالبان روی گردانده است؟
ائتلاف نجات در منجلاب
تردید در ماهیت طالبان
آشوب در قلمرو دوستم
رفتار «انتقام‌جویانه»ی اشرف‌غنی با هزاره‌ها
غزنی؛ زخم ناسور انتخابات افغانستان
امید های برخاسته از سه روز آتش بس
کابینۀ مستعفی
اجرای طرح وزیرستان‌سازی شمال افغانستان
صلح با طالبان؛ غیبت مردم، نگرانی منطقه
پرچم طالبان بر فراز پایتخت افغانستان
شکل‌گیری همگرایی منطقه‌یی با محور افغانستان
رهبران شانگهای از پروسۀ صلح و آتش بس حمایت کردند
از طرح صلح تا آتش‌بس یکجانبه
علایم تکرار انتخابات غم‌انگیز 2014
مبارزۀ معکوس با مواد مخدر در افغانستان
تقلای دولت افغانستان برای مشروعیت‌زدایی از گروه‌های جنگجو
چگونه یک مسیحی- لبنانی، پشتون- مسلمان شد؟
آیا «حکومت وحدت ملی» پایان یافته است؟
دلایل عدم برگزاری انتخابات در افغانستان
جنگ طالبان و داعش بر سر معادن
تلاش‌ها برای تصفیۀ نهادهای امنیتی از وجود نیروهای وابسته به مجاهدین
برخی اعضای مجلس سنا: پیمان امنیتی با امریکا باید لغو شود
امریکا در افغانستان؛ از پیمان ناکام تا استراتژی بدفرجام
بدترین روزهای افغانستان پس از یازدهم سپتمبر
  از منابع روسي/
مسکو می خواهد تا طالبان خنثی گردند
/24.5.2007
دیمیتری والودین
در مورد نويسنده: دیمیتری والودین همکار علمی انستیتوت امریکا و کانادا اکادمی علوم روسیه.
منبع: «ويرميا نووستی»

نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع « فارسی.رو» باشد.

در افغانستان درین اواخر مقاومت طالبان و مخالفان دیگر حکومت حامد کرزی شدیدآ فعال گردیده است.تعداد حملات بر نیروهای بین المللی مساعدت به امنیت ( ایساف ) سه برابر افزایش یافته است – در سا ل 2005 به تعداد 1558 حادثه و در سا ل 2006 – 4542 حادثه ثبت شده اند.نیروهای ناتو و امریکا متحمل تلفات بی سابقه میگردند. در سا ل 2006 در افغانستان 98 نظامی امریکا و 93 نظامی کشورهای دیگر پیمان ناتو کشته شده بودند. وضع مربوط به مواد مخدره ، که یک سوم محصول ناخالص ملی افغانستان را تامین میکند ، با لکل از کنترول خارج گردیده است.مزارع خاشخاش 59 در صد افزایش یافته و به 165 هزار هکتار رسیده است.

درین زمینه در بسیاری کشور های ناتو تردید در باره پیروزی نهایی در عملیات افغانستان افزایش می یابد.در اجلاس ناتو در ریگا در ماه نوامبر سا ل 2006 و در ملاقات وزرای دفاع پیمان در سیویل در ماه فبروری سا ل 2007 کشور های عمده اروپایی – المان ، فرانسه ، و ایتالیا – از افزایش قطعات خود در افغانستان امتناع ورزیدند. در ایتالیا مساله حفظ قطعات ایتالوی در افغانستان به استعفای حکومت رومانو پرودی منجر گردید.

ولی خروج نیروهای ائتلافی باعث دور تازه جنگ داخلی در افغانستان خواهد شد. این جنگ عملآ درین کشور مدت سی سا ل ادامه دارد. این تصادفی نبود ، که در ان در اواخر سالهای 1990 فقط طالبان پیروز گردید ، که بعدتر از همه وارد مبارزه سیاسی گردیدند. مردم کشور از جنبش نو ، که خواستار قطع خانه جنگی ها بود ، حمایت نمودند و مخالفان طالبان نسبت جنگ دوامدار داخلی تضعیف شده بودند.

با ظهور طالبان رویارویی در افغانستان خصوصیت جدید کسب نمود. از جنگ " همه بر ضد همه " جنگ به مبارزه پشتون ها ( " طالبان " ) بر ضد غیر پشتون ها ( ائتلاف شمال ) مبدل میگردد.عملیات ضد تروریستی ، که واشنگتن بعد از 11 سپتمبر سا ل 2001 اغاز نمود ، توازن قواء را تغیر داد ، ولی خصوصیت این مبارزه را دیگرگون نه ساخت.ائتلاف شمال توانست به کمک غرب و روسیه در ماه های اکتوبر – نوامبر سا ل 2001 طالبان را شکست دهد.در جریان تشکیل ارگان های حکومت جدید قوماندانان ائتلاف شمال به وزراء و والیان مبدل گشتند و کمک های مالی جامعه بین المللی را تحت کنترول خود دراوردند.

پشتون ها هیچ چیزی بدست اورده نتوانستند. در طول پنج و نیم سا ل گذشته پشتون ها ، بزرگترین ملیت افغانستان ، که بیش از 40 در صد جمیعت کشور راتشکیل میدهند ، در نظام سیاسی جدید جای برای خود پیدا نکردند. رهبران ائتلاف شمال نه خواستند قدرت و منابع مالی را با انهای ، که جنگ را باخته اند تقسیم نمایند.از سرگیری جنگ مساله مربوط به زمان بود.

نیرو های ائتلافی را پشتون ها فقط به مثابه متحدین ائتلاف شمال برسی میکنند. ستراتیژی طالبان – درهم کوبیدن مخالفان خود به تنهایی می باشد: ابتداء به نیروهای ائتلافی باید تلفات وراد نمایند، که از نقطه نظر اذهان عامه غرب قابل قبول نمی باشند ، و بعدآ جهت خروج انها از کشور تلاش خواهند ورزید.جهت اثر گذاری بر اذهان عامه در غرب از گروگان گیری اتباع ملکی کشور های عضو ائتلاف استفاده میکنند. طالبان قصد دارند بعد از خروج نیروهای خارجی ائتلاف شمال راشکست دهند.

هر جنگ به پول ضرورت دارد ، و در باره افغانستان این گفته بیشتر صدق میکند ، به خاطر ، که در انجا عمده تآ اردوی های اجیر می جنگند. به هر اندازه ، که قوماندان جبهه پول زیاد داشته باشد به همان اندازه افراد بشیتر را جمع کرده میتواند.اگر ائتلاف شمال از جامعه جهانی کمک های مالی دریافت میدارد ، پس پشتون ها چنین امکانات در اختیار ندارند.طالبان راه بیرون رفت را به حساب مواد مخدره یافته اند. در ولایات جنوبی ، جای ، که پشتون ها زنده گی میکنند ، افزایش وسیع مزارع خاشخاش صورت گرفته است. در حال حاضر طالبان از نقطه نظر امکانات مالی از ائتلاف شما کم نمی باشند.

بصورت عینی اوضاع فعلی در افغانستان برای روسیه ، که بصورت واقعی نه به پیروزی نیرو های ائتلافی بر طالبان و نه هم به پیروزی خود طالبان علاقمند نمی باشد ، وریانت بدی محسوب نمیشود. پیروزی نیروهای ائتلافی و ثبات اوضاع در افغانستان به غرب ( و نه تنها به ان ) امکان تحقق پلان های قدیمی اعمار خط لوله انتقال گاز از اسیای مرکزی از طریق افغانستان در انسوی خاک روسیه را میسر میسازد. در نتیجه مسکو نه تنها از عواید پولی از مدرک ترانزیت گاز از دول اسیای مرکزی ، بلکه از نفوذ درین کشورها محروم میگردد و مواضع ان در مذاکرات با مصرف کننده گان عمده مواد سوخت وانرژی – امریکا ، اتحادیه اروپایی و چین تضعیف خواهند شد.

پیروزی طالبان نیز به هیچ وجه طرف قبول روسیه نمی باشد.ایجاد رژیم اسلامی رادیکال ، که بصورت علنی جهت گسترش ساحه خود ( اسلام بنیادگرا موجودیت تشکیلات دولتی ملی را به رسمیت نمی شناسد) تلاش میورزد ، اوضاع را نه تنها در کشورهای همجوار تاجکستان و ازبکستان ، بلکه در جمهوری های قفقاز شمالی روسیه شدیدآ بی ثبات می سازد.

روسیه باید همین اکنون فیصله نماید ، که با افغانستان چه کار کند. این کشور بعد از خروج نیروهای ائتلافی به اوضاع اواسط سا لهای 1990 ، یعنی به رویارویی پشتون ها ( " طالبان ") با تاجکان ، ازبکان و هزاره گان ( ائتلاف شمال ) بر میگردد.چانس پیروزی طالبان با در نظرداشت حمایت پاکستان بسیار بزرگ می باشد. برای روسیه راه معقول تر حمایت از گروهای ملیتی دیگر در افغانستان ، که در ائتلاف شمال متحد گردیده ، محسوب میشود. مسکو پیروزی ائتلاف شمال ، که رهبران ان را غرب به بسیار اسانی خریده میتواند ، طوریکه امریکا در سال 2001 این کار را انجام داد ، نمی خواهد ، بلکه به خنثی سازی طالبان ضرورت دارد. از همینرو حجم کمک باید فقط به اندازه باشد ، تا قوای دو طرف را متوازن سازد و به طالبان امکان برتری بر ائتلاف شمال را ندهد.
(0)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--