English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
واکنش‎ها به برکناری عطا محمد نور: شمال دچار بحران فراگیر می‎شود
وزیر دفاع امریکا: به همکاری روسیه در افغانستان امیدواریم
نماینده روسیه در سازمان شانگهای: "گروه تماس درباره افغانستان" به یک ابزار کمکی تبدیل می شود
کرملین و احیای اجماع منطقه‌ای در مبارزه با هراس‌افگنی
برخی چهره‎های سیاسی: حکومت هرگز انتخابات را برگزار نخواهد کرد
پوتین: ما برای همکاری با آمریکا برای حل مشکلات افغانستان آماده ایم
حکومت وحدت ملی: به احزاب مجال توسعه نداده‌ایم
یورش به «افغان- ترک» خوش‌خدمتی غنی به ترکیه است
مسکو: اتهامات پشتیبانی روسیه از طالبان کاملا بی اساس است
تردید وزیر خارجه روسیه در موفقیت استراتژی جدید آمریکا برای افغانستان
مجلس از بحران اجتماعی در شمال افغانستان هشدار داد
قراردادهای لین انتقال برق کاسا ۱۰۰۰ و سب استیشن ۵۰۰ کیلوولت ارغندی به امضا رسید
حملۀ تند عبدالله به حکمتیار: تفرقه‌افگنی زهر است
حضور داعشی‌های فرانسوی و الجزایری در شمال افغانستان
اعضای شورای ملی افغانستان: کابل در روابط‌اش با واشنگتن تجدیدنظر کند
چشم‌دوختن بنیان‌گذار بلک‌واتر به معادن افغاستان
پایان «۱۰۰سال جدایی» کابل- تاشکند
رییس‌‎جمهور غنی: آمادۀ افتتاح پروژۀ تاپی هستیم
سنگ تهداب نخستین مرکز تشخیص و تداوی امراض سرطانی در کابل گذاشته شد
تعیین پول صرفیۀ با حدس و گمان
وزیر خارجۀ روسیه: پریشان راهبرد تازۀ امریکا هستیم
راه طولانی عضویت افغانستان در شانگهای
رئیس دومای روسیه: ناتو باید تلاش بیشتری برای مقابله با قاچاق مواد مخدر افغانستان کند
تاجیکستان خواستار بررسی فوری افغانستان درباره تیراندازی در نقاط مرزی شد
لاوروف: مبارزه با مواد مخدر افغانستان نیاز به یک همکاری جدید در سطح بین الملل دارد
سفر «تاریخی» غنی به ازبکستان
دیمتری مدودوف به عبدالله عبدالله:در تعهد ما به افغانستان شک نداشته باشید
کارشناس روس: حتی مادر بمب ها در افغانستان هم نتوانست نقش آمریکا در آسیای میانه را برجسته کند
حامد کرزی: روسیه یک عنصر بسیار مهم برای ثبات، امنیت و ترقی افغانستان است
رییس اجرایی افغانستان: داعش یگانه خطر برای کشورهای منطقه نیست
  مصاحبه/
داودزی: نامزد انتخابات ریاست جمهوری آینده هستم
/4.3.2016
داودزی: نامزد انتخابات ریاست جمهوری آینده هستم

محمدعمر داوودزی از همکاران بسیار نزدیک حامدکرزی رییس جمهوری پیشین افغانستان است. او رییس دفتر رییس جمهور پیشین، وزیر داخله پیشین و سفیر پیشین افغانستان در اسلام بوده است. داوودزی یک چهرۀ بانفوذ سیاسی است و اکنون در کنار جمعی از رهبران مجاهدین، عضو شورای حراست و ثبات میباشد. در این نوبت " افغانستان.رو" با آقای داوودزی به گفتوگو پرداخته است.

افغانستان.رو: سپاس آقای داوودزی از اینکه فرصت این پرسوپال را در اختیار ما قرار دادید. یک سال و چند ماه پس از تشکیل دولت وحدت ملی، جنگ در سراسر کشور تشدید یافته و مذاکرات صلح نیز در هالهیی از ابهام قرار گرفته است. شما چه عواملی را در تشدید بحران و نابسامانی دخیل میدانید؟

در کنار تشدید جنگ و ناامنی، کوششها برای تحقق یک صلح سرتاسری در کشور شدت یافته است. تلاشهای رسمی و غیر رسمی جریان دارد تا یک مذاکرۀ رودر رو میان دولت و مخالفان مسلح صورت گیرد. وظیفۀ دولت است که برای جنگ آمادهگی داشته باشد و پروسۀ صلح را شدت و وسعت ببخشد.

دربارۀ دلیل اصلی تشدید و گسترش جنگ؛ طالبان و دیگر گروههای مسلح چهارده سال انتظار کشیدند که نیروهای خارجی خارج شوند و آنها زورآزمایی کنند. سال گذشته شمار نیروهای خارجی به حداقل رسید و به همین دلیل جنگ شدت یافت.

افغانستان.رو: به غیر از خروج نیروهای خارجی، چه دلایل دیگری در تشدید بحران نقش دارد؟

دلایل دیگری نیز در بالارفتن خشونتها وجود داشته است. یکی از عوامل عمده، «سیاسیسازی» رهبری نیروهای امنیتی بود. اشتباه رهبری دولت این بود که نیروهای امنیتی را سیاسی ساختند. از آغاز مشورۀ ما به رهبری دولت این بود که در فورمول 50+50 خویش نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان را شامل نسازید. اکنون، دولت از دو جناح تشکیل شده، وزارت دفاع را یک جناح گرفته و وزارت داخله را جناح دیگر. این یک اشتباه دولت بود.

افغانستان.رو: مقامهای دولتی وقتی دربارۀ عوامل بحران و نابسامانی کنونی سخن میزنند، انگشت اتهام و ملامتی را به سوی دولت پیشین دراز میکنند و میگویند که بحران میراث حکومت گذشته است. شما به عنوان بلندپایهترین مقام حکومت پیشین در این زمینه چه فکر میکنید؟ آیا مقصر تشدید جنگ حکومت پیشین است؟

نخیر. اتهامات آنها کاملاً نادرست است. افغانستان اکنون صاحب دولت است. همه بخشهای افغانستان بازسازی شده و بهترین نیروی دفاعی و امنیتی داریم؛ سیستم قضایی و اداری داریم. این همه دستآورد حامدکرزی است. آقای کرزی به خاطر صلحخواهی بیش از حدش ملامت همه بود. چون طالبان را برادر خطاب میکرد و میخواست که صلح تأمین شود. من حکومت قبلی و آقای کرزی را مقصر نمیدانم. او اساسات خوبی را در کشور گذاشت و دولت کنونی مأموریت دارد که برنامه دولت پیشین را به پیش ببرد.

افغانستان.رو: آقای داوودزی شما در جبهۀ اپوزیسیون دولت افغانستان قرار گرفتهاید. برخی رسانهها گفتهاند که شما خواستار ایجاد حکومت انتقالی هستید. آیا چنین است؟

من عضو شورای حراست و ثبات هستم. هدف این شورا آوردن اصلاحات در حکومت است، نه تغییر در حکومت.

شورای حراست و ثبات اپوزیسیون نظام نیست، یک جریان اصلاحی است. من هرگز خواستار حکومت انتقالی نبودهام. آرزوی من این است که حکومت فعلی دورۀ مأموریت خویش را پوره کند و سابقۀ خوب در این کشور بماند. اگر احیاناً روی ملحوظاتی نمیتوانند که دورۀ مأموریت خویش را تکمیل کنند، خودشان باید دربارۀ آیندۀ شان تصمیم بگیرند.

افغانستان.رو: شما چندی پیش در مذاکرات قطر حضور داشتید. برخی رسانهها به نقل از شما اظهاراتی را منتشر کرده بودند که بعداً رد کردید. شما دیدگاههای طالبان را از نزدیک خواندهاید. با درنظرداشت آنچه در این نشست گذشته است، چشمانداز مذاکرات صلح را چگونه میبینید؟ آیا طالبان حاضر هستند قانون اساسی افغانستان را احترام بگذارند و دست از خشونت و کشتار بردارند؟

من در این مذاکرات حضور داشتم. البته این یک نشست غیررسمی و مقدمهیی برای برگزاری نشست رسمی بود. طالبان با وضاحت موضع گیریهای خود را که برای مردم افغانستان و جهان مهم است، ابلاغ کردند.

طالبان نگفتند که به قانون اساسی فعلی احترام دارند؛ اما اذعان داشتند که ضرورت قانون اساسی در کشور را میپذیریم که این یک تغییر موقف بود. پیشتر طالبان میگفتند که افغانستان به قانون اساسی ضرورت ندارد و قرآن و شریعت قانون اساسی است. آنها بر ضرورت جدی قانون اساسی اصرار ورزیدند و اما گفتند که قانون اساسی فعلی یا باید جداً اصلاح شود و یاهم از سر تسوید و ساخته شود.

در موارد دیگر هم نقطه نظرات جالب داشتند. مثلاً گفتند که ما به انحصار قدرت باور نداریم. ما به مشارکت قدرت باور داریم و یک دولت مشترک باید ساخته شود. دربارۀ حقوق زنان، حقوق بشر و ... گفتار طالبان برای ما جالب بود. از اظهارات شان پیدا بود که به مذاکرات صلح و راه حل سیاسی دلچسپی دارند. اما در عمل دیده شود که چه اتفاقی خواهد افتید. آوردن صلح و ثبات و یک راه حل سیاسی، تنها به طالبان مربوط نمیشود؛ بل به دولت و مشترکین بین المللی ما که در افغانستان حضور دارند، هم ربط میگیرد.

افغانستان.رو: برخی تحلیلهایی دربارۀ تغییر موقف طالبان وجود دارد که شما هم به آن اشاره کردید. اما آنچه را که مردم افغانستان میپرسند این است که خشونتها و قتل و کشتار ادامه دارد. همین چند روز پیش در کابل، کنر و پروان شاهد حملات خونین طالبان و تلفات سنگین غیرنظامیان بودیم. مردم تغییری را در جنگ و کشتار و خونریزی نمیبینند. طالبان در چه زمینههایی تغییر کردهاند؟

حقیقت این است که تنها طالبان در این جنگ دخیل نیستند. ما با طالبان در قطر صحبت کردیم. فراکسیونهای مختلف دیگری هم هستند که در جنگ دخیل اند. اما این بدان معنا نیست که طالبانی که ما با آنها در ارتباط هستیم، در این جنگ و کشتار دخیل نیستند. شاید باشند شاید نباشند. اما به آنها گفتیم که اگر به صلح معتقد هستید، باید یک آتشبس نسبی و یا موقفت اعلام کنید و از عملیاتی که سبب تلفات ملکی میشود، جداً خودداری کنید. راکت زنیها را متوقف سازید؛ اما حرفهای ما را شنیدند و هیچ کدام از این موارد را نپذیرفتند. یک مذاکرۀ غیررسمی در قطر بدان معنا نیست که جنگ خلاص شد. جنگ و کشتار مردم بیگناه جریان دارد که در این روزها در کابل و کنر شاهد بودیم.

تغییری که در موضعگیری طالبان دیدیم، تغییر لفظی بود. ما صرف در گفتار تغییر را احساس کردیم، اما در عمل چنین چیزی را مشاهده نکردهایم.

افغانستان.رو: از فراکسیونهای دیگر نام بردید. اندکی توضیح دهید این فراکسیونها متعلق به چه کسانی هستند؟ برخیها مدعی هستند که ما با یک جنگ نیابی تمامعیار در افغانستان رو برو هستیم. شما به عنوان یک مقام بلندپایۀ دولت پیشین در این زمینه چه اطلاعاتی دارید؟

هم اکنون هفده گروپ مختلف بر ضد دولت افغانستان میجنگند. چنانچه سرپرست وزارت دفاع افغانستان نیز به این موضوع اشاره کرد. من دقیقاً نمیدانم که این گروپها کیها هستند؛ طبیعتاً دولت در این زمینه اطلاعات موثقتری دارد. داعش هم به صحنه آمده و طالبان هم دیگر یک گروه واحد نیستند و به چند گروه و دسته تقسیم شدهاند. حزب اسلامی حکمتیار هم در این جنگ دخیل است.

در خصوص بخش دوم سوال شما، من با اصطلاح جنگ نیابتی موافق نیستم. به خاطریکه جنگ میان یک دولت و گروههای مسلح است. دولت افغانستان از مردم خود نیابت میکند، از کدام کشور دیگری نیابت نمیکند. اما مخالفان مسلح از برخی کشورها نیابت میکنند.

افغانستان.رو: آقای داوودزی از پیشنهاد آتشبس با طالبان سخن زدید. این درحالی است که اخیراً در بخشی از ولایت بغلان در شمال افغانستان با طالبان آتشبس صورت گرفت و باشندهگان این ولایت و مسوولان دولتی معتقد استند که طالبان با استفاده از آتش بس به استحکام و تقویت پایگاههای خویش پرداختند و سرسختتر از گذشته به مبارزه با نیروهای امنیتی پرداختند. آیا آتشبس نمیتواند نتایج این چنینی را به بار آورد؟

منظور ما آتشبس بود؛ نه یک معاملۀ محلی. هدف ما این بود که به گونۀ مثال، کابل حوزۀ امن اعلام شود و طالبان بگویند که ما بر کابل حمله نمیکنیم. در آن صورت مذاکرات صلح هم میتوانست در کابل صورت گیرد. یا یک ضلع دیگر افغانستان به نام خانۀ امن اعلام شود تا مذاکرات صلح در داخل کشور صورت گرفته بتواند. تا کی ما مذاکرات صلح را در خارج کشور – پاکستان و یا جای دیگر- دایر کنیم. باید قسمتی از خاک خودمان را خانۀ امن و یا خانۀ صلح اعلام کنیم.

افغانستان.رو: آیا شما به نتایج مذاکرات صلح باور دارید و آیا کشورهای امریکا، چین و پاکستان میتواننند گروههای مخالف مسلح دولت افغانستان را متقاعد به کنار گذاشتن اسلحههایشان و برگشت به پروسۀ مذاکره و صلح کنند؟

من به پروسۀ صلح خوشبین هستم. اما باورم این است که مذاکرات باید بدون مداخلۀ خارجی و بین افغانها صورت گیرد. ما هم افغان هستیم و طالبان هم. اگر در پروسۀ صلح، نیاز به میانجیگر باشد، آنهم باید افغان باشد. کشورهای خارجی باید در افغانستان مداخله نکنند. اگر در بین افغانها توافقی صورت میگیرد، باید کشورهای همسایه و دور به این توافق احترام بگذارند و مداخله نکنند.

افغانستان.رو: آیا باور دارید که کشورهای خارجی در این پروسه مداخله نکنند و توافق شما احترام بگذارند؟

من نمیدانم. هنوز به کدام تفاهم با طالبان نرسیدهایم که بدانیم احترام میگذارند و یا خیر.

افغانستان.رو: چرا به مداخلۀ ایالات متحدۀ امریکا، چین و پاکستان در مذاکرات صلح مشکوک هستید؟

من به چین و امریکا مشکوک نیستم. آنها شاید بخواهند که در افغانستان صلح برقرار شود. هر دو کشور منافعشان در صلح افغانستان نهفته است. اما کشورهای دیگر از جمله برخی همسایههای ما منافع دیگری دارند. آنها شاید به دنبال تنش باشند تا اینکه اهدافشان برآورده شود. به همین دلیل است که من میگویم صلح را بگذارند که به دست افغانها باشد. افغانها توانایی و درایت این را دارند که بین خود مذاکره و مصالحه کنند. جمعی دیگری از افغانها را بگذارند که میانجیگری کنند. نه

میانجیگر خارجی باشد و نه هم قاصد. همه چیز باید افغانی باشد. همین مفهوم جرگه به همین دلیل است که میان دو طرف متخاصم صلح شود. کشورهای خارجی – دور و نزدیک- باید از تفاهمیکه بین افغانها به وجود میآید حمایت کنند.

افغانستان.رو: کشورهای منطقه از جمله روسیه به عنوان تأثیرگذارترین قدرت منطقهیی و سازمانهای منطقهیی شانگهای و امنیت جمعی برای حل و فصل بحران موجود و تأمین صلح و ثبات در افغانستان چه کاری کرده میتوانند؟

روسیه، چین، ایران و پاکستان همسایههای ما هستند. از همۀ کشورهای همسایه و منطقۀ ما توقع داریم که در هرکار خیری با ما همکاری کنند. آوردن صلح یک کار خیر است و این کشورها باید از تی دل با ما همکاری کنند. در همین مذاکرات صلح هم میبینید که پاکستان و چین به عنوان دو کشور منطقه دخیل هستند. ما از تلاشهای چین قدردانی میکنیم و همچنان از کمک تسلیحاتی و نظامیکه روسها به حکومت افغانستان کردند، قدردانی میکنم. همانطوری که قبلاً گفتم دولت باید خواهش صلح داشته باشد، اما به جنگ هم آماده باشد.

افغانستان.رو: به کمکهای روسیه به افغانستان اشاره کردید. پس از کمکهای روسیه، برخی رسانههای خارجی و رسانههای داخل افغانستان تیتر زدند که «سلاح روسی و عسکر امریکایی». منظور آنها این بود که سلاح نیروهای امنیتی افغانستان روسی است و آموزش و تعلیمشان هم از سوی امریکاییها صورت میگیرد. پرسشیکه مطرح بود این است که چگونه میتوان این دو را جوردرآورد؟

میتوان جور آورد. این حرف تازهیی نیست. از چندینسال بدینسو سلاح و هیلیکوپترهای جنگی روسی در اختیار نیروی دفاعی افغانستان قرار دارد. از سابق هم سلاح روسی باقی مانده بود و در اختیار اردوی ما قرار دارد و از آن استفاده میشود. سلاحهای روسی از هر لحاظ به ویژه به لحاظ تاریخی با نیروهای ما سازگاری دارد. استفادۀ آن هم آسان است و به آموزش بالایی هم ضرورت ندارد. ما از کمکهای هر دو کشور استقبال میکنیم. هر کشور دیگری که بدون مدعا و مطلب به ما کمک کند، استقبال میکنیم.

افغانستان.رو: برخی رسانهها نوشته بودند که حکومت قبلی افغانستان به دلایلی علاقۀ چندانی به جذب کمکهای روسیه به افغانستان نداشت. آیا حکومت کنونی موضع خویش را تغییر داده است؟

نخیر این گزارشها بیاساس بود. سلاح و هلیکوپتر در حکومت قبلی افغانستان از روسیه خریداری شد. درست است که چهارده سال پیش ما بسیار وابسته به کمکهای غربی بودیم. اما بعد از مدتی، حکومت قبلی رابطۀ خود را با کشورهای جهان وسیعتر ساخت و با چین و روسیه رابطه تأمین کرد.

حکومت فعلی همان رابطه را دنبال میکند. اما شما میدانید که در این اواخر کانگرس امریکا به افغانستان قیودی را وضع کرده که از بودجۀ امریکا نمیتوانید از روسیه چیزی خریداری کنید. دولت فعلی مجبور است که پابند این درخواست باشد. چون نیروهای ما تقریباً 100 % از طرف امریکا تمویل میشود. حکومت محدودیت دارد و اگر چیزی هم از روسیه خریداری میکند باید به اجازۀ ایالات متحدۀ امریکا باشد.

افغانستان.رو: این مسأله استقلال افغانستان را زیر پرسش نمیبرد؟

نخیر. این کمکهای امریکاست. اگر ما از مالیات خود و از بودجۀ خود چیزی خریداری میکنیم، در آن هیچ کشوری نمیتواند حق مداخله داشته باشد.

افغانستان.رو: کشورهای آسیای مرکزی نگران گسترش نفوذ داعش به شمال افغانستان و مرزهای این کشور استند. شما گسترش حضور داعش به شمال و عبورشان به کشورهای آسیای مرکزی را تا چه اندازه محتمل میدانید؟

دربارۀ گسترش حضور داعش در سراسر افغانستان همه نگران استیم. اما داعش در شمال افغانستان به آن پیمانه حضور ندارد که کشورهای آسیای مرکزی و یا روسیه نگران باشند. نیروهای ما در شمال فعال هستند و مسوولیت خود را در قبال همسایههای خود درک کرده و ادا میکنند.

افغانستان.رو: برخی اظهاراتی وجود دارد که کشورهایی میخواهند داعش را جایگزین طالبان در افغانستان سازند. شما در این زمینه چه اطلاعاتی دارید؟

من در این زمینه هیچگونه آگاهییی ندارم.

افغانستان.رو: آیندۀ سیاسی افغانستان را چگونه پیش بینی میکنید؟

آیندۀ ما روشن است. چالشهایی پیش رو داریم. هر کشوریکه نوپا باشد، به چالشهایی مواجه میشود. ما چهارده سال تحت یک رهبر زندهگی کردیم؛ حالا که رهبری تغییر کرده، طبعاً چالشهایی میباشد. 180 هزار نیروی خارجی در افغانستان بود و حالا به ده هزار تقلیل یافته که نتایج بد اقتصادی و امنیتی هم به دنبال دارد. من باور دارم که مردم افغانستان باوحدت این چالشها را پشت سر میگذرانند.

افغانستان.رو: نیروهای خارجی میخواهند بار دیگر برگردند. آیا آنها میتوانند به جنگ نقطۀ پایان بگذارند؟

هرکاری که میشود باید در چارچوپ معاهدات رسمی بین دو کشور صورت گیرد. از معاهدات نباید عدول کنند.

افغانستان.رو: جایگاه شما در آیندۀ سیاسی افغانستان در کجا قرار دارد؟ آیا برای انتخابات ریاستجمهوری دور بعد آمادهگی دارید؟

برای دور بعد بلی آماده هستم. حقم است و اراده هم دارم که رفع مسوولیت کرده و خود را پیش کنم. البته تا سهونیم سال بعد منتظر میمانیم و اراده دارم. البته این کار به مشوره و حمایت همۀ تیمها صورت خواهد گرفت.

افغانستان.رو: سپاس جانب داوودزی

تشکر از شما

فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--