English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
پارلمان آیندۀ افغانستان از چند درصد مردم نماینده‌گی خواهد کرد؟
مذاکرات معیوب امریکا
رییس اجرایی افغانستان: دربارۀ نشست صلح مسکو با افغانستان هماهنگی نشده بود
ناکامی حکومت افغانستان در بازداشت یک فرمانده محلی
اگر «فن‌آوری» قربانی «مصلحت سیاسی» شود!
انتخابات پارلمانی افغانستان، سرخوردی نخبگان جوان
«جابجاسازی تروریستان» و ضرورت فعالیت بیشتر منطقه در جنگ افغانستان
کابل از چشم واشنگتن افتیده است؟
امریکا «کمک» نمی‌کند. هزینۀ «پایگاه‌ها» را می‌پردازد
آیا منطقه قادر به پرکردن خلای امریکا در افغانستان است؟
غنی با چه پشتوانه‌یی به ادامۀ حکمرانی دلبسته است؟
انتخابات به تأخیر می‌افتد
ندامت لابی‌ها چهار سال پس از انعقاد پیمان
وزارت خارجۀ روسیه: گزینۀ نظامی در افغانستان راه‌حل نیست
اضطراب از کرنش و انعطاف‌پذیری امریکا در برابر طالبان
آیا افغانستان وارد جنگ خونین مذهبی می‌شود؟
شش گزینۀ احتمالی مورد حمایت امریکا در افغانستان
از بلاتکلیفی انتخابات پارلمانی تا تأخیر در انتخابات شورای ولسوالی‌ها
احزاب به میدان آمد
چرایی کناره‌گیری "رییس‌جمهور در سایۀ افغانستان"
برگشت خلیل‌زاد؛ استقبال تکنوکرات‌ها، سراسیمگی جهادی‌ها
ازبیکستان مقصد سفر هزاران گردشگر افغانستان
عوامل احیای طالبان
مقصر کیست؟
روسیه طالبان را از فهرست سیاه خارج میسازد
یورش طالبان به غزنی در گرماگرم مذاکرات صلح
نظام پدرمیراثی در سایۀ لیبرال دموکراسی
هراس از برپایی انتخابات شفاف و عادلانه
انتقاد از نجات و بدرقۀ داعش در جوزجان
داعش؛ افول در شمال، احیا در شرق
  صفحه اول/
راه طولانی عضویت افغانستان در شانگهای
/6.12.2017
راه طولانی عضویت افغانستان در شانگهای
نویسنده: آنیتا احمدی
نشست سران حکومت‌های سازمان همکاری‌های شانگهای روز جمعه در شهر سوچی روسیه با حضور رؤسای حکومت‌های کشورهای عضو برگزار شد.

در این نشست، سران حکومت‌های عضو شانگهای از همگرایی و همبستگی در برابر تهدیدهای مشترک و استفاده از فرصت‌های پیش رو تأکید کردند.

در این نشست، به نماینده‌گی از افغانستان، عبدالله عبدالله، رییس اجرایی این کشور اشتراک نموده بود. رییس اجراییه افغانستان در نشست شانگهای با سران کشورهای روسیه، چین، قزاقستان، تاجیکستان، ازبکستان، قرغزستان و سکرتر جنرال سازمان شانگهای دیدار و ملاقات کرده است.

نبود آماده‎گی افغانستان برای عضویت در شانگهای

بدون شک، سازمان شانگهای، بزرگترین و تأثیرگذارترین سازمان منطقه‌یی و جهانی می‌باشد. این سازمان، به لحاظ اقتصادی، نظامی، هسته‌یی و فضایی، قدرت‌مندترین سازمان جهانی است و همچنان، بزرگترین تولیدکننده و مصرف‌کنندۀ انرژی در جهان می‌باشد.

افغانستان، از نقش و اهمیت شانگهای به درستی واقف است و به همین دلیل، تلاش می‌ورزد عضو این سازمان منطقه‌یی- جهانی شود. کابل از چند سال بدین‌سو به حیث عضو ناظر در سازمان شانگهای حضور داشته و بدون استثنا در تمامی نشست‌های سازمان شانگهای بحث عضویت دایمی افغانستان را مطرح کرده‌ است.

پس از آن‌که کشورهای شانگهای، عضویت دایمی هند و پاکستان را پذیرفتند، عطش افغانستان برای پیوستن دایمی به این سازمان افزایش یافته است.

سازمان شانگهای برای پذیرفتن کشورهای تازه به حیث عضو، بالاتر از ۵۰ پیش نیاز را تعیین کرده‌اند. بر بنیاد اظهارات سران شانگهای، این درحالی است که افغانستان تا کنون نتوانسته حتا یکی از پیش‌نیازها را عملی سازد.

با توجه با این وضعیت، درخواست مقامات افغانستان برای کسب عضویت شانگهای در حد سخن بوده است و هیچ اقدام عملی و موثر در راستای پیوستن به سازمان شانگهای انجام نداده‌اند. آگاهان امور، دستگاه سیاسی و سیاست خارجی افغانستان را به انفعال، ناتوانی و بی‌برنامه‌گی متهم می‌کنند. در گذشته برخی کشورها از جمله ازبکستان مخالف پیوستن افغانستان به سازمان شانگهای بودند؛ اما اکنون هیچ کشوری مخالف عضویت دایمی افغانستان در سازمان شانگهای نیست. اسلام کریموف، رییس‌جمهور فقید ازبکستان، به‌دلیل نزدیکی افغانستان با تاجیکستان، از عضویت این کشور در شانگهای جلوگیری می‌کرد. رابطۀ تاجیکستان و ازبکستان سال‌ها دچار تیره‌گی و سردی بوده است. اما اکنون رهبری تازۀ ازبکستان به دنبال تغییر در سیاست جهانی و منطقه‌یی‌شان هستند. در همین راستا، روابط افغانستان و ازبکستان نیز رو به گسترش است. پروازهای هوایی میان دو کشور پس از 20 سال از سر گرفته شد. رییس‌جمهور افغانستان به تاشکند رفت و قراردادهایی را در زمینۀ گسترش روابط اقتصادی- تجاری به امضا رسانید. با این حساب، روابط افغانستان و ازبکستان، در سال‌های پیش رو به طور قابل توجهی گسترش خواهد یافت. گسترش داد و ستد تجاری کابل- تاشکند، در بالارفتن سطح روابط افغانستان با همۀ کشورهای منطقه نقش خواهد داشت.

روسیه و چین به عنوان دو ستون شانگهای همواره گفته‌اند که از عضویت کامل افغانستان در این سازمان قاطعانه پشتیبانی می‌کنند. هرچند اکنون با توجه به نزدیکی پکن با اسلام‌آباد، نگرانی‌هایی به میان آمده است که اسلام‌آباد در برابر کابل سنگ‌اندازی نکند؛ اما حضور هند و کشورهای آسیای مرکزی که متحدان افغانستان محسوب می‌شوند، موفقیت پاکستان را در این خصوص اندک ساخته است.

از جانب دیگر، اکثریت کشورهای شانگهای‌ که سر رقابت با غرب و امریکا دارند - وقتی بی‌برنامگی کابل را مشاهده می‌کنند- می‌پندارند که امریکا و ناتو مانع پیوستن افغانستان به شانگهای می‌شود.

اما افغانستان برای این‌که خود را اتهام وابستگی مفرط به غرب برهاند و نوعی توازن نمادین و سمبولیک را در سیاست خارجی خویش تمثیل نماید، باید عضویتِ دایمی شانگهای را کسب کند.

نگرانی مشترک کشورهای آسیای مرکزی

همۀ کشورهای آسیای مرکزی نگران نا امنی‌های روزافزون در جغرافیای افغانستان به ویژه در شمال این کشور هستند. داعش در یک سال گذشته مراکز و پناه‌‌گاه‌های مستحکمی را در ولایات جوزجان، سرپل و فاریاب ایجاد کرده است. کشورهای آسیای مرکزی به شمول روسیه بر مبارزۀ جامعه جهانی و حکومت افغانستان با داعش شک دارند. این شک زمانی بیشتر می‎شود که برخی نمایندگان و چهره‎های سیاسی این کشور اتهامات بسیار جدی را بر مقام‎های دولتی وارد می‎کنند.

اما رییس‌جمهور افغانستان در سفرش به باکو و رییس اجرایی افغانستان در سفرش به نشست سران حکومت‌های شانگهای تلاش ورزیدند اعتماد از دست رفتۀ کشورهای آسیای مرکزی را به دست آورند.

میانجیگری اعضای شانگهای در پروسۀ صلح

حکومت افغانستان که پیش از این کمتر روی نقش کشورهای شانگهای و آسیای مرکزی در پروسۀ صلح حساب می‌کرد، اکنون نگاه متفاوتی دارد. در نشست پسین شانگهای، رییس اجرایی افغانستان از کشورهای آسیای مرکزی و به ویژه روسیه خواست که در پروسۀ صلح و ثبات افغانستان همکاری و کمک نمایند. او از روسیه خواست که پاکستان را وادار کند که مراکز و پایگاه‎های تروریستان را در خاک خویش نابود سازد.

اما کشورهای آسیای مرکزی و روسیه که در گذشته روابط خوبی با پاکستان نداشتند، اکنون روابط بسیار نزدیکی با این کشور دارند و میلیون‌ها دالر دادوستد نظامی- امنیتی میان این کشورها برقرار است. در این میان، چین ابراز آماده گی کرده است که نشست سه جانبۀ کابل، اسلام اباد و پکن را میزبانی کند. سران افغانستان این نشست را پذیرفته‌اند. هرچند آنها می‌پندارند که چین به دنبال کاهش فشارهای جهانی بر اسلام‌آباد می‌باشد. از همین رو، با احتیاط به پیامدها و تأثیر این نشست سخن می‌زنند.

تکیه بر اقتصاد و توسعه

کشورهای عضو شانگهای، سرشار از انرژی هستند و رشد سریع اقتصادی و زیربنایی داشته‌اند. در نشست‌ها و دیدارهای این کشورها با سران افغانستان، سایۀ سنگین همکاری‎های اقتصادی و تجاری احساس می‎شود.

اکثر این کشورها خواهان افزایش روابط بازرگانی و اقتصادی با افغانستان هستند. اما وضعیت شکنندۀ امنیتی- سیاسی افغانستان مانع سرمایه‎گذاری این کشورها می‎گردد. علی‌رغم این، کشورهای آسیای مرکزی روی پروژه‎های مشترک بزرگ منطقه‎یی با افغانستان کار می‎نمایند. کار روی پروژۀ کاسا یک هزار جریان دارد. پروژۀ تاپی با وجود چالش‌ها و دشواری‎های فروان، هنوز به پیش می‎‏رود. کشورهای آسیای مرکزی از جمله ترکمنستان، ازبکستان و تاجیکستان ابراز آمادگی کرده‌اند که روی ایجاد خطوط آهن در افغانستان کار نمایند.

نخست‌وزیر روسیه آماده‌گی‌اش را برای ساخت بند نغلو و دیگر فابریکه‌های تولید برق در افغانستان اعلام کرد. پیشتر آن‌ها از آماد‌‌گی‌شان برای شرکت در ساخت‌و‌ساز کابل جدید سخن زده بودند. همکاری‌های اقتصادی- تجاری میان افغانستان و کشورهای آسیای مرکزی و روسیه روبه افزایش است. سطح روابط بازرگانی افغانستان با کشورهای آسیای مرکزی در حال تحول است. هم اکنون، سطح دادوستد افغانستان با قزاقستان، 700 میلیون دالر، با ازبکستان، 500 میلیون دالر و ترکمنستان، تاجیکستان و روسیه نیز در حال افزایش است.
فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--