English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
انتخابات از آجندا خارج شد
حلقۀ حاکم در کابل: مغلوب داخل، مطرود بیرون
مشکل امریکا حل می‌شود،بحران افغانستان ادامه می‌یابد
حمله بر مصلای مزاری؛ مسوول داعش، متهم حکومت
رویارویی قشر سیاسی کابل دربارۀ «انتخابات» و «صلح»
دستورکار مذاکرات سرنوشت‌ساز ملا برادر و زلمی خلیل‌زاد در دوحه
پنج هدف حکومت از تدویر لویه جرگۀ مشورتی
ظهور «مرتضوی» دیگر...
در نشستی کنفرانس بین‌الافغانی مسکو بررسی شد: روسیه نفوذش را در افغانستان به‌رخ کشید
آیا دست غنی از کمیسیون‌های انتخاباتی کوتاه شد؟
برایند نشست بین الافغانی مسکو
قطعیت خروج امریکا در بحبوبۀ اطمینان کابل
طرف‌ها نشست بین‌الافغانی مسکو را سازنده و موفقیت‌آمیز خواندند
خوش‌بینی محتاطانۀ عبدالله از نشست مسکو
سفارت روسیه در کابل: مقامات روسی در نشست دیالوگ بین‌الافغانی در مسکو شرکت نمی‌کنند
نشست «گفت‌وگوهای بین‌الافغانی» در روسیه برگزار می‎شود
آیا غنی صلاحیت عزل محقق را دارد؟
آژیر فروپاشی در کابل
جوی خون در صفوف نیروهای امنیتی افغانستان
سه تیم مدعی پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان
افغان‌های مقیم روسیه بر هماهنگی و مشارکت در قضایای افغانستان تأکید کردند
در انتظار مجلسِ فرمان‌بردار
وزارت خارجه روسیه: امریکا در پی بدنام‌سازی سیاست روسیه در قبال افغانستان است
زورآزمایی بازیگران محذوف
فروپاشی اردوگاه مجاهدین
انتخابات 2019؛ جدالِ دو روایت
تعویق انتخابات؛ برهم‌زدن آرایش سیاسی به قیمت بحران مشروعیت
موضع مشترک ایران با طالبان
متحد دیروز، تروریست امروز
فرمان‌های انقلابی صالح
  صفحه اول/
کلید صلح افغانستان در دست پاکستان است؟!
/19.3.2018
کلید صلح افغانستان در دست پاکستان است؟!
نویسنده: میرویس قادری
مشاور امنیت ملی پاکستان روز شنبه در سفری یک روزه به کابل آمد و با رهبران حکومت وحدت ملی افغانستان و برخی مقامات امنیتی در پیوند به مذاکرات صلح و بهبود روابط دو کشور دیدار و گفت‌وگو کرد.

در این دیدار، رییس‌جمهور افغانستان از نخست‌وزیر پاکستان برای سفر به کابل دعوت کرده و خواهان گفت‌وگوی دو دولت شده است.

ناصرخان جنجوعه، مشاور امنیت ملی پاکستان، ضمن پشتیبانی از طرح صلح اشرف‌غنی رییس جمهور افغانستان، گفته است که حکومت افغانستان، بهترین فرصت و زمینه را برای گفت‌وگوهای صلح با طالبان فراهم ساخته و با ارایۀ این طرح دیگر بهانه‌یی برای ادامۀ جنگ باقی نمانده است.

سفر این مقام بلندپایۀ اسلام‎آباد به کابل، باردیگر روزنۀ گفت‎وگوها در پیوند به بحران افغانستان را باز کرده است.

روابط افغانستان و پاکستان در هفده سال گذشته با فراز و فرودهایی فراوانی به همراه بوده است. کابل پاکستان را به حمایت از طالبان، شبکۀ حقانی و اکنون داعش متهم می‌کند و باور دارد که در صورت تمایل و همکاری اسلام‌آباد، صلح در کشور تأمین خواهد شد. اما ظاهراً اسلام‎آباد علاقه‎یی به همکاری با دولت افغانستان ندارد. زیرا، جنگ و خشونت با گذشت هر روز افزایش می‌یابد و گروه‌های مخالف مسلح بر نفوذ و سیطرۀ شان بر جغرافیای افغانستان می‌افزایند.

روابط افغانستان و پاکستان پس از حملات خونبار سال 1396 در پایتخت که به کشته و زخمی‌شدن صدها غیرنظامی انجامید، به هم خورد. کابل تا مرز شکایت رسمی به شورای امنیت سازمان ملل پیش رفت. اما به دلایل مشخص، از جمله حضور متحدان نزدیک پاکستان در میان کشورهای 5+1 از درج شکایت رسمی خودداری کرد.

مقامات کابل بدون استثنا پس از هر حادثۀ مرگباری انگشت اتهام را به سوی اسلام‌آباد دراز می‎کنند. چنانچه به دنبال حوادث خونین تروریستی در کابل، هیأت بلندپایه‌یی را به منظور گفت‌وگو و مذاکره به اسلام‌آباد فرستادند. وزیر داخله و رییس امنیت ملی افغانستان، اسناد و مدارکی را نیز در پیوند به حوادث تروریستی به مقامات پاکستان تسلیم کردند. هیأت از مقامات پاکستان خواستند که برخی از فرماندهان طالبان را به آنها تسلیم کنند. منابع می‌گویند که مسوولان امنیتی افغانستان حتا آدرس‎های رهبران طالبان را در اختیار مقامات پاکستانی قرار داده بودند. بر اساس آنچه اعلام شد، مقامات پاکستانی به هیأت افغانستان دربارۀ دستگیری عوامل رویدادهای خونبار کابل اعلام آماده‌گی و همکاری کردند و خواهان تداوم نشست‎ها و گفت‎وگوها شدند. چندی بعد هیأتی به ریاست معاون وزارت خارجۀ افغانستان به اسلام‌آباد رفت تا تعهدات اسلام‌آباد را تعقیب نمایند. هیأت مذاکرات مفصلی به جانب پاکستان داشت. اما در نتیجه، دو طرف به هیچ نتیجه‌یی دست نیافتند و مذاکرات بی‌نتیجه پایان یافت. معاون وزیر خارجۀ افغانستان پس از برگشت از اسلام‌آباد به کابل اعلام کرد که مذاکرات دوجانبه ناکام گردید. اسلام‌آباد خواستار تداوم گفت‌وگوها با جانب افغانستان بود؛ اما کابل دیگر به میز مذاکرات برنگشت.

اکنون، پس از سفر جنجوعه به کابل، مذاکرات دو کشور از سر گرفته شده است. این درحالی است که اشرف غنی گفته بود که اگر پاکستان به تعهداتش عمل نکند، به میز مذاکره با این کشور بر نخواهد گشت. اما حالا آقای غنی از شاه خاقان عباسی، نخست وزیر پاکستان برای سفر به کابل دعوت کرده است.

در هفده سال گذشته مقامات دو کشور به تکرار در پیوند به صلح گفت‌وگو کرده‌اند؛ اما نتیجه‌یی از این گفت‌وگوها به دست نیامده است. اشرف‌غنی، رییس‌جمهور افغانستان، طرح مدون صلح با طالبان را ارایه کرد. طرحی‌که مقامات امریکایی آن را «شجاعانه» خواندند. اما در داخل با انتقادهایی به همراه بوده است. منتقدان طرح صلح غنی را به مثابۀ حاتم‎بخشی به طالبان قلم‎داد کرده‎اند. حکومت وحدت ملی افغانستان امیدوار است که طرح تازۀ صلح بتواند گره کور گفت‌وگوهای صلح را باز کند. اما طالبان اعتنایی به طرح صلح غنی نداشته‎اند. گروه طالبان خواستار گفت‎وگوی مستقیم با ایالات متحده امریکا است. چیزی‌که کابل آن را نمی‎پذیرد. کابل پس از ناامیدشدن از گروه طالبان، باردیگر به اسلام‎آباد دلبسته است. اما اسلام‌آباد در شرایطی نیست که بتواند در پروسۀ صلح افغانستان همکاری کند. این کشور زیر فشار جامعۀ بین‎المللی است. امریکا از پاکستان خواسته است که پایگاه‎های طالبان و شبکۀ حقانی را بر دارد. اما پاکستان نه تنها حاضر به همکاری نگردیده است، بلکه از همکاری‌های ناکردۀ خویش با جامعۀ جهانی در پانزده سال پسین نیز اظهارات ندامت نموده است. چنانچه وزیر خارجۀ پاکستان در مصاحبه‎یی همکاری با ائتلاف بین‎المللی در پانزده سال اخیر را اشتباه جبران‎ناپذیر خواند. در چنین وضعیتی چشم‌داشت کمک و همکاری از اسلام‌آباد ساده‎لوحانه است. چنانچه در هفده سال گذشته پاکستان، افغانستان را فریب داده است.

نکتۀ مهم دیگر این‌که طالبان دیگر به طور مطلق در اختیار پاکستان قرار ندارند. این گروه به شبکه‌هایی تقسیم شده است که هر کدام به آدرس و کشوری نسبت داده می‎شود. توقع این‌که با همکاری پاکستان جنگ افغانستان خاتمه یابد، بی‌جا به نظر می‎رسد. برعکسِ آنچه مقامات افغانستان می‌پندارند، کلید صلح افغانستان به تنهایی در دست پاکستان نیست. پاکستان یکی از کشورهایی است که می‎تواند در فرایند صلح افغانستان کمک کند، اما برخلاف تصور کابل گزینۀ اول و آخر نخواهد بود.
فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--