English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
ماجرای رهایی انس حقانی
چرا پناه‌گاه‌های داعش در ننگرهار نابود شد؟
نسخۀ تازۀ حکومت وحدت ملی
افغانستان «دال مرکزی» نشست سازمان همکاری شانگهای
وقتی حاشیه‌ فربه‌تر از متن شد!
مرگ البغدادی پایان کار داعش نیست
کناره‌گیری‌ مقامات در پایان کار حکومت وحدت ملی
طالبان و دور تازۀ مذاکرات صلح
رد پای سفارت‌های خارجی در انتخابات افغانستان
موضع دوگانۀ امریکا دربارۀ انتخابات افغانستان
سلاخی غیرنظامیان و ضرورت از سرگیری مذاکرات صلح
آجندای دو تیم پیشتاز انتخاباتی افغانستان
انتخابات به سوی بحران روان است
دوپارچگی کم‌سابقه در دستگاه دیپلوماسی افغانستان
امریکا از کدام نامزد حمایت می‌‌کند؟
غنی و عبدالله راه‌های همکاری را بسته‌اند
انتخابات افغانستان در سایۀ تهدید و تقلب برگزار شد
قاعدۀ جنگ عوض می‌شود
فشار بی‌سابقۀ واشنگتن بر کابل: سه اعلامیۀ شدیدالحن در سه روز
آشتی‌ناپذیری حکمتیار با افغانستان جدید
جنگ در افغانستان نتیجه نمی‌دهد
لغو مذاکرات؛ ناکامی خلیل‌زاد، پیروزی غنی
امریکا و پایان"جنگ انتقام"
تفاوت آرا در واشنگتن راجع به خروج از افغانستان
آخرین جزییات گفت‌وگوهای صلح افغانستان
بن‌بست صلح پس از حملۀ پیچیده بر یک مراسم عروسی در کابل
تقابل اروپا و امریکا در افغانستان
نمایشگاه آثار باستانی افغانستان در مسکو افتتاح شد
چه بر سر تیم صلح و اعتدال آمد؟
منازعۀ در کشمیر انتقام گیری در کابل
  صفحه اول/
سلاخی غیرنظامیان و ضرورت از سرگیری مذاکرات صلح
/21.10.2019
سلاخی غیرنظامیان و ضرورت از سرگیری مذاکرات صلح
نویسنده: آنیتا احمدی
مرگ دست‌کم 70 نمازگزار در ولسوالی هسکه مینۀ ولایت ننگرهار، باردیگر جهان را به حیرت انداخت. وقوع انفجار هولناک و در نتیجۀ آن فروریزی سقف مسجد، فاجعۀ انسانی بزرگ را به بار آورد.

رییس‌جمهور افغانستان که روز یک‌شنبه از محل رویداد دیدن می‌کرد، تلویحاً داعش را به سازمان‌دهی این رویداد هراس‌افگنانه متهم کرد و گفت که ریشه‌های این گروه تروریستی را بر می‌کند. داعش از نفوذ چشمگیر در ولایت شرقی ننگرهار برخوردار است. گروه داعش معمولاً مساجد و تکیه‌خانه‌های اهل تشیع را هدف می‌دهد. اما رویداد ننگرهار از آن جهت که همۀ قربانیان آن را پیروان اهل تسنن تشکیل می‌داد، پرسش‌برانگیز خوانده شده است. در گذشته حکومت افغانستان طالبان را مسوول چنین رویدادها و حملاتی می‌دانست. اما طالبان همواره اتهام حمله به مساجد را رد کرده‌اند. داعش نیز از پذیرش مسوولیت رویداد اخیر در ننگرهار، خودداری کرده است. مشخص نیست که در پس چنین حملاتی چه گروه‌ها و دست‌هایی دخیل است.

رویداد ولسوالی هسکه مینه پس از آن صورت گرفت که سازمان ملل اعلام کرد که تلفات غیرنظامیان در ربع سوم سال جاری میلادی در افغانستان در مقایسه با زمان مشابه در سال گذشته ۴۲ درصد افزایش یافته است. این سازمان گفته که در ۹ ماه اول سال جاری میلادی در مجموع ۲۵۶۳ غیر نظامی در افغانستان کشته و ۵۶۷۶ نفر دیگر زخمی شده‌اند. تلفات غیرظامیان در ماه جولای سال جاری به بالاترین سطح خود در مقایسه با تمام ماه‌ها در ده سال گذشته بوده است. یوناما گفته در ۹ ماه اول سال جاری میلادی ۲۶۱ زن کشته و ۶۶۲ نفر دیگر زخمی شده‌اند، همچنین در این مدت ۶۳۱ کودک کشته و ۱۸۳۰ نفر دیگر زخمی برداشته‌اند. بنابراین ۴۱ درصد از مجموع تلفات غیر نظامیان در این مدت را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. مخالفان مسلح عامل ۶۲ درصد از تلفات غیر نظامیان در ۹ ماه اول سال جاری میلادی بوده‌اند. در عملیات‌های نیروهای ضد دولتی ۱۲۰۷ غیر نظامی کشته و ۳۹۱۰ نفر دیگر زخمی شده‌اند. نیروهای طرفدار دولت در این مدت ۱۱۴۹ غیر نظامی کشته و ۱۱۹۹ نفر دیگر زخمی شده‌اند؛ که این رقم ۲۶ درصد افزایش نسبت به زمان مشابه در سال ۲۰۱۸ را نشان می‌دهد.

تلفات غیرنظامیان به یک امر روزانه و عادی مبدل شده است. روزی نیست که شماری از غیرنظامیان در حملات دو طرف درگیر کشته نشوند. حقیقت تلخ این است که دو طرف، هیچ اعتنایی به جان غیرنظامیان ندارند. بخشی از غیرنظامیان در حملات هوایی نیروهای خارجی و شماری دیگر در حملات کور طالبان جان می‌دهند. سازمان ملل متحد هرچند نیروهای ضد دولتی را عامل اصلی تلفات ملکی عنوان کرده است، اما گزارش‌ها می‌رساند که پس از افزایش حملات هوایی نیروهای حمایت قاطع، میزان تلفات ملکی به شکل روزافزونی بالا رفته است. پس از لغو مذاکرات صلح، نیروهای حمایت قاطع حملات‌شان را بر مواضع طالبان تشدید کردند. منابع می‌گویند که به طور میانگین نیروهای امریکایی و ناتو دست‌کم هفته‌یی100 ضربۀ هوایی انجام می‌دهند. از آنجایی‌که طالبان در قریه‌ها و خانه‌های غیرنظامیان سنگر می‌گیرند، امکان این‌که بخش زیادی از تلفات حملات هوایی را غیرنظامیان تشکیل بدهند بالاست.

در برخی موارد، متأسفانه مسوولان دولتی و رسانه‌ها، عمداً از افشای عاملان تلفات غیرنظامیان خودداری می‌ورزند. به گونۀ مثال، چند ماه پیش در حملۀ هوایی نیروهای خارجی در ولایت فراه شماری از غیرنظامیان به شمول کودکان و زنان جان باختند، اما مقامات محلی و رسانه‌ها از افشای عاملان آن حمله خودداری کردند. مقامات محلی فراه مدعی شدند که تمام کشته‌شدگان مربوط به مخالفان مسلح و طالبان بودند. درحالی‌که بعدتر سازمان ملل در گزارشی گفت که در آن رویداد غیرنظامیان به ویژه کودکان و زنان قربانی شدند که هیچ پیوندی با طالبان نداشتند.

بیشترین شکایت‌ها در ماه‌های پسین از قطعۀ (01) بوده است که متشکل از نهادهای داخلی و قوت‌های خارجی است. این قطعه در عملیات‌های خویش به طرز بی‌رحمانه‌یی به قتل و کشتار می‌پردازد. تاهنوز قطعۀ 01 هیچ مخالف مسلح را زنده دستگیر نکرده است. آنها پس از آنکه به مواضع و مناطق تحت کنترل مخالفان مسلح یورش می‌برند، بدون تحقیق و بررسی، به کشتار طالبان و احتمالاً برخی از غیرنظامیان می‌پردازند. درحالی‌که تمام قوانین جهانی و داخلی حکم می‌کند که متهمان و مجرم‌ها پس از تحقیق از سوی نهادهای عدلی و قضایی، مجازات شوند. اما دو طرف دیگر، مخالفان و دشمنان خویش را خلاف قوانین بین‌المللی «به گونۀ صحرایی» مجازات می‌کنند.

کشتار روزافزون غیرنظامیان بی‌گناه ضرورت از سرگیری مذاکرات صلح و ختم جنگ افغانستان را برجسته می‌سازد. اما هنوز هم عناصری هستند که بی‌پروا به اوضاع ناهنجار کنونی، بر طبل جنگ و خون‌ریزی می‌کوبند. عناصر جنگ‌افروز، منافع و بقای خویش را در ادامۀ جنگ و بحران سیاسی- نظامی جست‌وجو می‌کنند.
فارسی.رو
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2019 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--