English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
ظهور «مرتضوی» دیگر...
در نشستی کنفرانس بین‌الافغانی مسکو بررسی شد: روسیه نفوذش را در افغانستان به‌رخ کشید
آیا دست غنی از کمیسیون‌های انتخاباتی کوتاه شد؟
برایند نشست بین الافغانی مسکو
قطعیت خروج امریکا در بحبوبۀ اطمینان کابل
طرف‌ها نشست بین‌الافغانی مسکو را سازنده و موفقیت‌آمیز خواندند
خوش‌بینی محتاطانۀ عبدالله از نشست مسکو
سفارت روسیه در کابل: مقامات روسی در نشست دیالوگ بین‌الافغانی در مسکو شرکت نمی‌کنند
نشست «گفت‌وگوهای بین‌الافغانی» در روسیه برگزار می‎شود
آیا غنی صلاحیت عزل محقق را دارد؟
آژیر فروپاشی در کابل
جوی خون در صفوف نیروهای امنیتی افغانستان
سه تیم مدعی پیروزی در انتخابات ریاست‌جمهوری افغانستان
افغان‌های مقیم روسیه بر هماهنگی و مشارکت در قضایای افغانستان تأکید کردند
در انتظار مجلسِ فرمان‌بردار
وزارت خارجه روسیه: امریکا در پی بدنام‌سازی سیاست روسیه در قبال افغانستان است
زورآزمایی بازیگران محذوف
فروپاشی اردوگاه مجاهدین
انتخابات 2019؛ جدالِ دو روایت
تعویق انتخابات؛ برهم‌زدن آرایش سیاسی به قیمت بحران مشروعیت
موضع مشترک ایران با طالبان
متحد دیروز، تروریست امروز
فرمان‌های انقلابی صالح
موج صلح‌ستزی در کابل
شاور شورای امنیت ملی ایران: داعش شكست‌خورده برنامه‌ریزی شده به افغانستان هدایت می‌شود
اقدام حساسیت‌برانگیز و دیرهنگام اشرف‌غنی
پیامدهای خروج نیروهای امریکایی در روند گفت‌وگوهای صلح
نتیجۀ مذاکرات ابوظبی: کابل دربِ مذاکره و صلح را بست!
طالبان:در امارات هیچ مذاکره‌یی با حکومت کابل نخواهیم داشت
امتناع اکثریت رهبران سیاسی از شرکت در نشست بورد مشورتی صلح
  افغانها مقيم روسيه/
"افغانستان کوچک" در هوتل "سیواستوپول" مسکو
/16.2.2010
"افغانستان کوچک" در هوتل "سیواستوپول"  مسکو

هوتل " سیواستوپول" را در مسکو ، جای که ، قرار معلومات مختلف در حدود 6 هزار افغان کار میکنند، روسان بحیث " مرکز افغانها " در روسیه میدانند. به همین علت در هفته جاری گروپ از خبرنگاران روسیه به خاطر معلوم نمودن نظرات افغانها از این هوتل دیدن نمودند. دیروز در یکی از نشریه های روسیه – " سوابودنایا پریسه" – گزارشی از دیدار ژورنالیستان منتشر گردید. سایت " افغانستان.رو" ترجمه کامل این مقاله را که زیر عنوان "افغانستان کوچک در هوتل سیواستوپول مسکو" چاپ شده است، منتشر میکند:

***

دروازه مدخل مرکزی در هوتل" سیواستوپول" در مسکو برای یک دقیقه هم مسدود نمیگردد – جریان فشرده مشتریان بدون وقفه وارد عمارت خاکستری 16 طبقه ای، که در فاصله 100 متری میتروی سیواستوپول قرار دارد، وارد میشود.

چشم مهمانان بعد از ورود بلا فاصله با اعلان میخورد: " منزل های تجارتی از طبقه 2 تا 16". هر اطاق هوتل " سیواستوپول" – به کانتینر در بازار اجناس شباهت دارد.

خریداران دایمی منتظر نوبت لفت نمی مانند ومستقیماً از طریق زینه – به هر طبقه، که خواسته باشند پای پیاده خود را می رسانند. کسانی، که در "سیواستوپول" مصروف کار اند در همینجا هم زنده گی و هم تجارت میکنند. در سال های 90 قرن گذشته در این هوتل مهاجرین از افغانستان جابجا گردیدند. بدور انها بازار نامنظم عرض اندام نمود. حالا انهایی، که کابل و جلال اباد را یکجا با نیروهای شوروی ترک کرده بودند، در اینجا تقریباً باقی نمانده اند. وزرای سابق حکومت افغانستان، جنرالان اردو فقط با چند سال زنده گی در روسیه – فهمیدند، که در بازگرداندن قدرت با انها هیچ کس کمک نه خواهد کرد، و ترجیح دادند، تا به غرب – به المان و فرانسه بروند. افغانهای، که در انیجا ماندند – مانند گذشته مصروف تجارت می باشند.

فرید عبدالباقی پرتو در طبق 12 هم هوتل " سیواستوپول" لباس و بوت می فروشد. او در گذشته مامور اداره امنیت دولتی افغانستان بود. بار اول به مسکو در سال 1980 به اساس بورس تحصیلی از پولی تخنیک کابل جهت تحصیل به اتحاد شوروی امده بود. بعد از بازگشت به وطن، او کار را به اساس رشته تخصصی خود پیدا کرده نتوانست.

او به خاطر می اورد: " وقتیکه من امدم، هرطرف جنگ بود. در ان وقت در افغانستان فقط دو معدن ذغال فعال بودند، ولی رشته تحصیلی من استخراج فلزات – اهن، مس، طلا وغیره بود. در ولایات، که حکومت قصد اغاز استخراج معادن داشت، تحت کنترول " مجاهدین " قرار داشتند. فرید در اداره امنیت افغانستان – شبه کاجی بی – تا رتبه جگرن ایفای وظیفه نموده، و میگوید، که عمده تاً " با اسناد کار " میکرد. فرید توضیح میدهد، که " من به اندازه کافی کار داشتم – مشاورین زیاد از اتحاد شوروی می امدند، انها نه زبان دری و نه هم زبان پشتو را نمیدانستند".

رژیم، که فرید طرفدار ان بود، بعد از خروج قطعات شوروی سه سال از خود مستقلانه دفاع کرد. برای طرفداران سابق رهبر ان زمان، دوکتور نجیب الله، این مایه افتخار است. این تبعه افغان میگوید: " خروج نیروهای شوروی گام درست بود، دفاع از استقلال کشور – وجیبه ما بود، نه روسان. ما اردوی قوی داشتیم. و ما بدون هر نوع کمک خارجی در برابر مداخله پاکستان ایستاده گی نمودیم".

فریداز کابل قبل از ان رفت، که قدرت از دوکتور نجیب الله به قوماندانان جبهه منتقل گردید: " ما امکان ماندن در انجا را نداشتیم. خانم من باشنده مسکو است، موهای طلایی دارد و از دور در بین افغانها شناخته میشود. چون من در ارگان های امنیتی کار میکردم، من از قبل فهمیدم، که در اینجا به زوردی حکومت دیگر رویکار خواهد شد، و برای ما بقاء در اینجا دشوار خواهد بود. مجبور شدیم به اینجا، به مسکو بیائیم".

اقارب جگرن اسبق در افغانستان باقی مانده، ولی با انها روابط حفظ میکند. در این اواخر، بعد از انکه، نیروهای ناتو حکومت جنبش طالبان را سقوط داد، او سعی میکند حد اقل سال یکبار به وطن برود. برخورد فرید نسبت به امریکایان توام با اضظراب می باشد: او عقیده دارد، که فقط انها مسوول خانه جنگی در افغانستان می باشند. او باور دارد: " چه کسی مجاهدین را بوجوداوردند، چه کسی طالبان را ایجاد کرد؟ این همه اجیران تربیه شده پاکستان هستند".

شاه ولی پیوستون، دوست فرید نیز تقریباً به عین نظر می باشد. تاجر فعلی وسایل ارزان الکترونی قبل از مهاجرت شخص محترم - استاد پوهنتون بود. در استانه سقوط رژیم شوروی او به مسکو، جهت تحصیل اسپیرانتوری امد. او میگوید، که رفتن به وطن اصلاً مفهوم نداشت – چه کسی به رشته نفت و شیمی ضرورت داشت، در حال، که طالبان حتی مکاتب را بسته میکردند.

کسانی، که از وطن مهاجر و در " سیواستوپول "مسکن گزین شدند، برخلاف، مکتب ملی تاسیس کردند. مستقیماً در همینجا، در هوتل. انها به پول کمک کننده گان حتی پولی کلینیک ساختند. هردو موسسه، نسبت قطع تمویل مالی سال گذشته بسته شدند. حالا نسل دوم مهاجرین به مکاتب عادی مسکو میروند.

هردو مهاجر به امکان بازگشت به دیده تردید می نگرند. فرید میگوید: ورود نیروهای ناتو زنده گی را در افغانستان امن تر نساخت. نیروهای شوروی بشر دوست بودند. او قصه میکند: " امریکایان بیش از حد بر تخنیک باور دارند. مردم در عروسی یا مراسم جنازه جمع میشوند. از قمر مصنوعی این فقط جمع از 300- 400 نفر معلوم میشود، و قمر مصنوعی تعین کرده نمی تواند، که اینها افراد مسلح اند و یا مردم ملکی. نظامیان نتیجه گیری میکنند، که این باند است، و راکت ها بر انها شلیک میکنند".

برعلاوه ، هم امریکایان و هم مقامات فعلی افغانستان نسبت به اعضای سابق حزب دموکراتیک خلق افغانستان به دیده شک و تردید می نگرند. شاولی قصه را به مثابه مثال یاداوری میکند، که دوست او با ان مواجه گردیده بود: " شخص با دیپلوم خود می اید، و میخواهد شامل کار شود. به او مستقیماً میگویند – تو برای چه امدی؟ تو از ما نیستی، تو جاسوس هستی. به اینترتیب، یافتن کار شایسته اصلاً ناممکن می باشد".

شاه ولی، به نوبه خود، نسبت به امریکایان بی باور می باشد. او عقیده دارد، که برای انها مبارزه با تروریزم – فقط بهانه برای حضور در افغانستان محسوب میشود. او مانند گذشته معتقد است، حزب، که او در ان عضویت داشت، میتوانست قدرت را بدون کمک شوروی حفظ نماید. موصوف میگوید: " بین اتحاد شوروی و امریکا توافقات صورت گرفته بود، که مطابق ان اتحاد شوروی نباید به ما سلاح ارسال میکرد، و امریکا باید حمایت از اپوزیسیون را قطع میکرد. مسکو وعده خود را عملی ساخت، ولی امریکایان بازی دادند".

با گذشت مدت زمان بیش از سی سال بعداز اغاز جنگ، افغانهای باقی مانده در روسیه باور دارند، که صلح در وطن شان ممکن است. آنها میگویند: " در وطن ما میگویند – بعد از هر شب تاریک روز روشن فرا میرسد، حتماً این همه نابه سامانی ها خاتمه خواهند یافت. صد سال بعد از مداخله انگلیس ( مقصد از جنگ سوم افغان – انگلیس در سال 1919 قرن گذشته می باشد) جنگ وجود نداشت. مساله عمده اینست، تا ملت افغان خود بین خود به توافق برسد. انگاه میتوان در این باره اندیشید، تا از استقلال خود در برابر هر تجاوزگر دفاع نمود". فعلاً مهاجرین سابق مصروف تامین وحدت ملی در بین جمیعت خود می باشند و حالا سازمان ایجاد میگردد، که از منافع مهاجرین دفاع نماید.

فارسی.رو
(0)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--