English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
کرملین و احیای اجماع منطقه‌ای در مبارزه با هراس‌افگنی
برخی چهره‎های سیاسی: حکومت هرگز انتخابات را برگزار نخواهد کرد
پوتین: ما برای همکاری با آمریکا برای حل مشکلات افغانستان آماده ایم
حکومت وحدت ملی: به احزاب مجال توسعه نداده‌ایم
یورش به «افغان- ترک» خوش‌خدمتی غنی به ترکیه است
مسکو: اتهامات پشتیبانی روسیه از طالبان کاملا بی اساس است
تردید وزیر خارجه روسیه در موفقیت استراتژی جدید آمریکا برای افغانستان
مجلس از بحران اجتماعی در شمال افغانستان هشدار داد
قراردادهای لین انتقال برق کاسا ۱۰۰۰ و سب استیشن ۵۰۰ کیلوولت ارغندی به امضا رسید
حملۀ تند عبدالله به حکمتیار: تفرقه‌افگنی زهر است
حضور داعشی‌های فرانسوی و الجزایری در شمال افغانستان
اعضای شورای ملی افغانستان: کابل در روابط‌اش با واشنگتن تجدیدنظر کند
چشم‌دوختن بنیان‌گذار بلک‌واتر به معادن افغاستان
پایان «۱۰۰سال جدایی» کابل- تاشکند
رییس‌‎جمهور غنی: آمادۀ افتتاح پروژۀ تاپی هستیم
سنگ تهداب نخستین مرکز تشخیص و تداوی امراض سرطانی در کابل گذاشته شد
تعیین پول صرفیۀ با حدس و گمان
وزیر خارجۀ روسیه: پریشان راهبرد تازۀ امریکا هستیم
راه طولانی عضویت افغانستان در شانگهای
رئیس دومای روسیه: ناتو باید تلاش بیشتری برای مقابله با قاچاق مواد مخدر افغانستان کند
تاجیکستان خواستار بررسی فوری افغانستان درباره تیراندازی در نقاط مرزی شد
لاوروف: مبارزه با مواد مخدر افغانستان نیاز به یک همکاری جدید در سطح بین الملل دارد
سفر «تاریخی» غنی به ازبکستان
دیمتری مدودوف به عبدالله عبدالله:در تعهد ما به افغانستان شک نداشته باشید
کارشناس روس: حتی مادر بمب ها در افغانستان هم نتوانست نقش آمریکا در آسیای میانه را برجسته کند
حامد کرزی: روسیه یک عنصر بسیار مهم برای ثبات، امنیت و ترقی افغانستان است
رییس اجرایی افغانستان: داعش یگانه خطر برای کشورهای منطقه نیست
داعش در افغانستان باقی می ماند
دلایل مخالفت روزافزون با پیمان امنیتی کابل- واشنگتن
دیدار سران شورای امنیت تاجیکستان و روسیه درمسکو
  روسيه و افغانستان/
ده سال قبل پیلوتان روسی طیاره خود را از قندهار گریختاندند
/17.8.2006

طياره ايل-76این حاد ثه در تاریخ هوانوردی ثبت گردیده است. ده سال قبل پیلوتان روسی ، که پرواز انتقال سلاح را به کابل انجام می دادند، از طرف طا لبان اسیر گردیدند. یک سال بعد آنها توانستند آزاد گردند ودر طیاره خود از قندهار پرواز نما یند.

این حادثه در تاریخ سوم اگست سا ل 1995 میلادی آغاز گردید. در داخل طیاره ایل – 76 محموله بزرگ مهمات برای حکومت افغانستان قرار داشت. قوماندان عمله ولادیمیر شرپتوف ، مانند همیشه ، آرام بود ، وفکر میکرد ، که انتقال سلاح کاملآ قانونی می باشد. هنگام نزدیک شدن به قندهار در گوشی ها شنیده شد – باید نشست را انجام دهید. از کلکینچه طیاره شکاری میگ – 21 مشاهده میشد ، که در زیر بال آن چهار راکت قرار داشتند.

تنها در زمین روشن گردید ، که امر نشست طیاره روسیه را طالبان داده بود. در میدان هوایی قندهار تعداد زیاد خبرنگاران و افراد مسلح انتظار عمله را داشتند. اعضای عمله به یاد می اورند ، که همه 378 روز اسارت آنها انتظار مرگ را می کشیدند. صحبت ها در باره تیرباران از همان لحظا ت اول اسارت شروع شدند. فقط انگاه آنها فهمیدند ، که باید فرار کرد. وآنهم فقط از طریق هوا ، در طیاره خود باید این کار را انجام داد.

ولادیمیر قوماندان طیاره می گوید ، که « فکر کردم ، که اگر پرواز کنیم ، باید در ارتفاع کم حرکت کرد. پیلوت دومی خیرولین را دعوت نمودم ، و گفتم ، که بیا پرواز کنیم . پلان ها مختلف بودند ، و ما چند وریانت فرار داشتیم.»

خانم ولادیمیر یکی از اولین نامه ها را می خواند ، که از قندهار دریافت داشته بود. در آن نوشته شده ، که : « سلام ، عزیزان دوست داشتنی من ، بخت با همه ما یاری نمی کند». این سطرهای یکی از اولین پیام ها می باشند. نینا زدور ، که درشهر کازان با دو پسر خود باقیمانده بود ، به هر نامه با بی صبری انتظار می کشید. او فکر می کرد ، اگر نامه می نویسند ، پس این به دان معنی است ، که آنها زنده اند. طالبان به عمله پرواز نوشتن نامه را چند ماه بعد از اسارت اجازه دادند.

او در باره این ، که شوهرش یکجا با عمله فرار کرده ، چند ساعت قبل از پرواز به کازان مطلع شد. بعداً پیلوتان قصه می کردند ، که چگونه فرار را پلان می کردند ، چگونه طالبان را به معاینات پلانی طیاره متقاعد ساختند ، وچگونه رادیست یوری وشیوتسیف در تاریخ 16 اگست سا ل 96 سعی نمود با روسیه تماس بگیرد. در روسیه انگاه فکر کردند ، که یوری ، با صحبت در باره فرار اصلآ شوخی میکند.

رادیست یوری وشیوتسیف قصه میکند : « اری ما همه در طیاره ...... وبسیار جدی هستیم. تا زمانیکه پرواز نکردیم – من اصلآ این مساله را درک نمی کردم. پیلوتان روسی ، که مدت ها سر و ریش خود را نه تراشیده بودند ، و بیشتر به طالبان شباهت داشتند ، مسیر غرب ، به جا نب ایران را در پیش گرفتند. آنها به سوی روسيه پرواز کرده نمی توانستند ، زيرا درآن سمت طا لبان انتظار انها را می کشیدند.

عمله پرواز از شهر ابو دابی باید به مسکو پرواز می کرد. در مسکو از قبل انتظار انها را می کشیدند. ولی اسرای قبلی خواهش نمودند اولین ارزوی انها در وطن براورده سازند – وقبل از همه به انها اجازه ورد به کازان ، پایتخت تا تارستان داده شود. در انجا دوستان و اقارب انتظار انها را داشتند.

حالا بعد از گذشت ده سا ل انها دیگر کوه های قندهار را به خواب نمی بینند. تقریبآ همه در هوا کار می کنند. فقط قوماندان عمله – ولادیمیر شرپتوف در زمین با قیمانده وپرواز نمیکند ، ومصروف پرورش گل ها در ویلای خود می باشد.

باوجود ان ، که ده سا ل گذشته ، ولی مانند گذشته در مورد این قصه بسیاری سوالات وجود دارند – کمتر کسی باور می کند ، که پیلوتان بدون کمک کسی – به فرار از قندهار موفق شده با شند. ولی اگر فرض نمود ، که کدام نیروی های به انها کمک نموده ، پس این سوال مطرح می گردد – که اینها کی بودند؟
فارسی.رو
(7)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--