English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
"کاکا" را به‌خانۀ سالمندان بفرستید
افغانستان؛ از تحریم تا مهندسی انتخابات
برنده و بازندۀ مذاکرات مستقیم امریکا با طالبان
برخورد ارباب - رعیتی در سایۀ اتحاد استراتژیک
آیا عربستان از طالبان روی گردانده است؟
ائتلاف نجات در منجلاب
تردید در ماهیت طالبان
آشوب در قلمرو دوستم
رفتار «انتقام‌جویانه»ی اشرف‌غنی با هزاره‌ها
غزنی؛ زخم ناسور انتخابات افغانستان
امید های برخاسته از سه روز آتش بس
کابینۀ مستعفی
اجرای طرح وزیرستان‌سازی شمال افغانستان
صلح با طالبان؛ غیبت مردم، نگرانی منطقه
پرچم طالبان بر فراز پایتخت افغانستان
شکل‌گیری همگرایی منطقه‌یی با محور افغانستان
رهبران شانگهای از پروسۀ صلح و آتش بس حمایت کردند
از طرح صلح تا آتش‌بس یکجانبه
علایم تکرار انتخابات غم‌انگیز 2014
مبارزۀ معکوس با مواد مخدر در افغانستان
تقلای دولت افغانستان برای مشروعیت‌زدایی از گروه‌های جنگجو
چگونه یک مسیحی- لبنانی، پشتون- مسلمان شد؟
آیا «حکومت وحدت ملی» پایان یافته است؟
دلایل عدم برگزاری انتخابات در افغانستان
جنگ طالبان و داعش بر سر معادن
تلاش‌ها برای تصفیۀ نهادهای امنیتی از وجود نیروهای وابسته به مجاهدین
برخی اعضای مجلس سنا: پیمان امنیتی با امریکا باید لغو شود
امریکا در افغانستان؛ از پیمان ناکام تا استراتژی بدفرجام
بدترین روزهای افغانستان پس از یازدهم سپتمبر
رییس اجرایی: نیروهای امنیتی را به کشتار می‌فرستیم
  از منابع روسي/
آمریکا به رییس جمهور افغانستان فتح قریب الوقوع بر طالبان را وعده نمی دهد
/17.1.2007
بوریس یونانوف
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع « فارسی..رو» باشد .

روبرت گيتز دیروز "روبرت گیتس" وزیر دفاع آمریکا به "حامد کرزی" رییس جمهور افغانستان اعلام کرد که نیروهای بین المللی از تمامی امکانات لازم برای جلوگیری از حمله احتمالی طالبان برخوردار می باشند. کرزی سخنان گیتس را با سکوتی محترمانه گوش داد. اما سکوت وی به احتمال قوی نشان دهنده عدم موافقت درونی بود.

قول های رییس پنتاگون بعید بنظر می رسد که به خوشبینی کرزی افزوده باشند. در سال 2006 خشونت و درگیری ها در افغانستان به بالاترین سطح خود طی پنج سال اخیر رسیده است. در این کشور بیش از 4 هزار نفر کشته شده اند. ارتش 33 هزار نفری ناتو به وضوح از عهده تغییر اوضاع بر نمی آید.

هواپیمای سنگین ترابری С-17 که به دفتر کار هوایی رییس پنتاگون تبدیل شده در سفر به کابل شش بار مسیر خود را جهت استتار تغییر داد. زمانی در کرملین نگران آن بودند که در صورت خروج ما از افغانستان آمریکایی ها به این کشور خواهند آمد. همینطور هم شد. و وظیفه اصلی جنگ افغانستان را نیز بر دوش می کشند. از 23 هزار سرباز آمریکایی مستقر در افغانستان فقط 11 هزار نفر تحت امر فرماندهی ناتو در افغانستان می باشد.

بقیه نیروها به گروه های جاسوسی -خرابکاری تقسیم شده اند که عملیات نظامی را در کوهستان های مجاور مرز پاکستان انجام می دهند. دقیقا اینجا سرنوشت افغانستان تعیین می شود. و در اصل ناتو هم اینجا هیچ کاره است. فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا در همان آغاز جنگ افغانستان گفتند که نیروهای آنها در مناطقی که توام با ریسک بالا می باشند مانند استان های هیلمند و قندهار مستقر نخواهند شد. 90% از تلفات متعلق به آمریکا، انگلستان، کانادا و هلند می باشد. بیش از یک سال پیش واشنگتن با تعجب مطلع شد که مقامات ناتو قصد دارند که نیروهای خود را تا سال 2008 از افغانستان خارج نمایند. "جرج بوش" در اجلاس ماه نوامبر سال گذشته در ریگا تلاش کرد که اروپاییان و "دی هوپ اسخفر" دبیر کل ناتو را متقاعد کند که برای خروج از افغانستان زود است و برعکس حضور ناتو باید در افغانستان گسترش یابد. اما مثل اینکه همه این تلاش ها باد هوا شده است.

به همین خاطر بی دلیل نبود که روبرت گیتس در مسیر به کابل در بروکسل توقف کرد و دوباره نقشه های نظامی خود را برابر چشمان اسخفر باز نمود: از آنجایی که 21 هزار سرباز آمریکایی به صورت تکمیلی به زودی به عراق اعزام خواهند شدتقویت نیروهای آمریکا در افغانستان بعید به نظر می رسد. اما به نظر می رسد که اسخفر پاسخ واضحی به گیتس در این باره نداد که البته باعث تعجب هم نیست. بروکسل نمی تواند اوضاعی که در پایتخت های اروپا در حال اتفاق است را نادیده بگیرد: فرانسه در آستانه انتخابات ریاست جمهوری قرار دارد، آلمان ریاست اتحادیه اروپا و .... را عهده دار شده و غیره. جنگ افغانستان مانند جنگ عراق در اروپا موضوع معروفی نیست و امتیازی باب آنها کسب نخواهی کرد.

البته برای کرزی سخنان آن سوی اقیانوس مرحم نبودند. چراکه دردسر اصلی وی پاکستان است که متحد اصلی آمریکا در مبارزات ضد تروریستی در منطقه محسوب می شود. کرزی مطمئن است: پاکستان تاکنون به طور پنهانی از طالبان حمایت مالی و تسلیحاتی بعمل می آورد. چندی پیش کرزی در یکی از مصاحبه های خویش اسلام آباد را به تلاش برای "برده سازی ملت افغانستان" متهم نمود. نیروهای پاکستانی استراتژی پشت پرده را با عملیات نمایشی بر علیه القاعده مانند آنچه که اخیرا در مرز های استان "وزیرستان جنوبی" انجام داده اند می پوشانند. در عین حال طالبان در همان استان "وزیرستان جنوبی" بدون هیچ مانعی از مرز های افغانستان و پاکستان عبور می کنند.

تردیدی نیست: برای آنکه طالبان و القاعده را از بین برد آمریکایی های حداقل به ایجاد جو جدیدی در روابط میان کابل و اسلام آباد نیاز دارند. اما به نظر می رسد که آنها (آمریکایی ها) فعلا به این موضوع فکر نمی کنند.

"نوویه ایزویستیا"
(1)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--