English |  فارسی |  Русский  
صفحه اول
آیا توافق صلح نزدیک است؟
گامی دیگر در راستای تمدید کار حکومت وحدت ملی
ضلعی از کابینۀ افغانستان خلاف قانون توسط سرپرستان اداره می‌شود
سکوت ننگین در برابر تلفات غیرنظامیان
آیا کار حوزۀ جهاد و مقاومت تمام است؟
تیم مذاکره‌کنندۀ غنی؛ استهزای طالبان و مخالفت جریان‌های سیاسی
راهبرد غنی؛ سرکوب اقوام برای بسیج‌سازی پشتون‌ها
کمک بشردوستانۀ یک نهاد خیرۀ روسی به مردم افغانستان
کنفرانس ژینوا؛ یک هیأت، دو آجندا
پایان یک مأموریت ناکام
دست بالای پاکستان در میادین جنگ و صلح افغانستان
جمعیت اسلامی "King Maker " سال 2019 خواهد بود؟
دو دلی کابل از برگشت خلیل‌زاد به 2001
نشست ماسکو، میدان مانور طالبان
سخنگوی ایتلاف ملی بزرگ افغانستان: آماده‌گی ویژه برای مذاکرات رسمی با طالبان داریم
اوضاع بحرانی در هزاره‌جات صدها تن در برابر ارگ دست به اعتراض زدند
نا امن‌سازی هزاره‌جات، استراتژی انتخاباتی است
هیأت طالبان در مسکو: حاضر به مذاکره با احزاب و جریان‌های سیاسی هستیم
توافق‌نامه‌های سیاسی و بی‌اعتمادی در جامعۀ سیاسی افغانستان
سران امنیتی افغانستان؛ از خطر برکناری تا دریافت مدال
چرا کابل از شرکت در نشست مسکو خودداری می‌کند؟
گسترش قلمرو طالبان در گرماگرم گفت‌وگوهای صلح
آغاز مانورهای انتخابات 2019 افغانستان
"بدون نقش روسیه، چین و ایران، گفت‌وگوهای صلح افغانستان نتیجه نخواهد داد"
کابل سفیر جدیدی به مسکو معرفی کرد
نشست صلح مسکو اوایل نوامبر برگزار می‌شود
ترور جنرال رازق؛ اضطراب امریکا، ترس کابل و نگرانی اسلام‌آباد
انتخاباتی پارلمانی افغانستان در سایۀ بحران امنیتی و ناکارایی مدیریتی
ترور “مسعود ثانی”
پارلمان آیندۀ افغانستان از چند درصد مردم نماینده‌گی خواهد کرد؟
  مصاحبه/
جنرال مشرف: "ما بحد کافی نیرومند هستیم ، تا از خود دفاع نمائیم"
/29.5.2009
جنرال مشرف: "ما بحد کافی نیرومند هستیم ، تا از خود دفاع نمائیم"

پرویز مشرف ، که در گذشته طی مدت زمان 9 سال به صفت رئیس جمهور پاکستان ان ایفای وظیفه نموده ، طی مدت سه روز در مسکو به اساس دعوت خصوصی اقامت دارد. ملاقات غیر رسمی او با صدراعظم ولادیمیر پوتین در نظر می باشد. بعداً او به پراگ میرود ، جای که کورس لکچر ها خواهد خواند. جنرال پرویز مشرف به سوالات خبرنگار اختصاصی روزنامه چاپ مسکو " گازیتا " نادیژده کووارکووا راجع به اوضاع در پاکستان پاسخ داده است، که توجه مخاطبین سایت "فارسی.رو" به متن فارسی آن جلب میگردد.

چه چیز در پاکستان جریان دارد؟ 9 سال قبل همه در باره طالبان افغانستان صحبت میکردند. حالا در باره طالبان پاکستان صحبت میکنند. ایا این نیروی واقعی است؟ این نیرو برضد چه کسی مواجه می باشد؟

در پاکستان 170 میلیون نفر زنده گی میکنند. فقط 12 فیصد مردم در منطقه سرحدی با افغانستان به سر می برند و فقط دو فیصد مردم در منطقه زنده گی میکنند ، که " طالبانی شدن " ان را در بر گرفته است. فقط 0.3 فیصد کسانی هستند ، که در فعالیت های در منطقه سرحدی درگیر می باشند. بخش کوچک طالبان در باره تحولات مذهبی ، سیاسی و یا اجتماعی در پاکستان می اندیشند. ولی تمام جهان در باره طالبان پاکستان صحبت میکنند! این عجیب است. در انتخابات ما در سال گذشته احزاب مذهبی فقط 3 % اراء را بدست اوردند. پاکستانیان – این مردم عصری هستند. ولی بازهم جهان پیوسته درین باره صحبت میکند ، که درینجا مرکز بنیادگرایی وجود دارد.

این همه در زمینه ان تقویت میگردد ، که عملیات نظامیان امریکا در افغانستان به هیچ نتیجه منجر نگردیده است. ولی حالا همه در باره طالبان در پاکستان صحبت میکنند ، جای که انها مشکل محسوب نمیشود. ولی انها به حکومت چلنج میدهند ، انها سعی میکنند تصور خود را در باره اسلام گسترش دهند ، که از تصور عام قبول شده در پاکستان تفاوت دارد. نفوذ طالبان پاکستان محدود ساخته خواهد شد.

ایا اردوی پاکستان با فعالیت علیه طالبان خدمت را به اردوی امریکا و ایتلاف ناتو در افغانستان انجام میدهد؟

اردوی پاکستان به نفع اردوی امریکا عمل نمی کند. اردوی پاکستان فقط به نفع پاکستان فعالیت میکند. ما به نیروهای ایتلاف کمک نمیکنیم. این مردم ، طالبان ، باید فقط به خاطر منافع پاکستان تحت کنترول دراورده شوند ، نه به نفع کدام نیروهای خارجی.

اصطلاح " شرق نزدیک نو " از طرف کاندولیزه رایس در سال 2006 مروج گردید. در تابستان سال 2006 کارشناس امریکایی رالف پیتریس سرحدات جدید این مشرق زمین نو را ترسیم نمود. پاکستان درین نقشه ها از نصف خاک خود و همه ناحیه قبایل ازاد محروم شده است. ایا شما باور دارید ، که خطر تغیر سرحدات از بین رفته است؟

من معلومات مشخص در باره نیات تقسیم پاکستان ندارم. پاکستان کشور قوی و بزرگ است. ما اردوی بسیار خوب دارای قابلیت رزمی داریم. در جهان چنین طاقت وجود ندارد ، که بتواند کشور ما را تجزیه کند ، سرحدات ان را تغیر دهد ، و از ان خاک را جدا سازد. امریکا هم این کار را کرده نمیتواند. اگر ما خود ناگهان چنین فیصله اتخاذ نکنیم ، پس هیچکس از خارج توان این کار را ندارد. ما به حد کافی نیرومند هستیم ، تا از خودمان و تمایت ارضی خود دفاع کنیم. ما اماده ایم از طریق محکمه علیه انهایی ، که چنین پلان ها را ترتیب میکنند عریضه را ترتیب دهیم.

بسیاری افسران باشنده گان مناطق نواحی قبایلی در سرحد با افغانستان هستند. انها از بمباردمان های نواحی قبایل ازاد خشمگین می باشند ، انها ، همچنان عملیات نظامی علیه قومیان شان را از جانب حکومت پاکستان نیز تائید نمیکنند. اردو نمیخواهد با انهایی بجنگد ، که بنام طالب یاد میشوند. پس پاکستان چه کار خواهد کرد؟

قبل از همه میخواهم بپرسم ، که با افغانستان چه کار کردند؟ ایا در انجا کدام اداره وجود دارد؟ ایا در انجا اردوی دارای قابلیت محاربوی و حکومت دارای قابلیت کار وجود دارد؟

در انجا هیچ چیزی وجود ندارد ، همه چیز تخریب شده و بی نظمی مسلط گردیده است. در انجا هیچ اداره مرکزی ، تامینات و نظم وجود ندارد. باید صادق بود. مردم نواحی سرحدی به خاطری انچه ، که امریکایان با افغانستان کردند، خشمگین شده اند. انها بر ضد اشغال و برضد حضور امریکا می جنگند. انها تهدیدی برای پاکستان محسوب نمیشود ، اردوی پاکستان بر ضد انها نمی جنگد.

ایا برای پاکستان از جانب طالبان افغانستان تهدید متوجه نمی باشد؟

افغانها پاکستان را تهدید نمیکنند. انهای ، که در افغانستان بنام طالبان یاد میشوند ، بر ضد نیروهای اشغالگر می جنگند. ولی در افغانستان گروپ های مسلح دیگر نیز وجود دارند ، انها به هیچ وجه از بین نه رفته اند. تسلیحات و فعالیت های انها کاهش نیافته است. مقصد من از ازبکها ، تاجکها و گروه های دیگر قومی می باشد ، نه تنها انهایی، که طبق عادت بنام طالبان یاد میکنند.

درست نیست طالبان امروزی را با ان رژیم ، که در سال 2001 در افغانستان وجود داشت یکسان خواند.

میگویند ، که شما با ان طالبان ارتباط دارید ، که هسته حکومت طالبان را تشکیل میدادند؟

انها مرا به مرگ محکوم نمودند. این از جانب من عجیب می بود تا با انهای رابطه داشته باشم ، کسی ، که مرا به مرگ محکوم نموده بودند.

درست است ، ما با انها مذاکرات پیش می بردیم ، طرق راه حل سیاسی را جستجو میکردیم ، نه اشغال و بمباردمان ها ، ما سعی میکردیم راه بیرون رفت از بنبست سیاسی را پیدا کنیم. ما همسایه هستیم. این مکلفیت ما است ، تا طرق حل مساله را جستجو نمائیم. شما ببینید ، سیاست امتناع از جستجوی راه حل به چه منجر گردید.

رئیس جمهور بارک اوباما در نظر دارد حضور نظامی را در افغانستان افزایش دهد. برخورد در پاکستان نسبت به این پلان ها چگونه است؟

ما در سیاست خود براین تیزس اتکاء میکنیم ، که همه نیروهای خارجی باید خاک افغانستان را ترک کنند ، چیزیکه به منافع و ارمان های این کشور بلاکشیده مطابقت دارد. افغانستان میتواند بصورت مستقل استقلال خود را اعمار نماید ، بصورت مستقلانه راه حل صلح امیز را در کشور خود عملی سازد ، بصورت مستقل بر تفاهم اجتماعی دست یابد ، بدون فشار خارجی حکومت خود را تعین کند، که با تصورات مردم افغانستان مطابقت داشته باشد.

این همه هم به نفع افغانها ، و هم به نفع همسایه گان انها می باشد. این به نفع صلح می باشد ، به هیچ وجه تقویت حضور نظامی کدام قوت خارجی به نفع این کار نمی باشد.

شما طراح مناسبات متقابل قوی پاکستان و چین بودید. در دوران حکومت فعلی این همکاری ادامه دارد؟

مناسبات با چین – بخش بسیار مهم سیاست پاکستان می باشد. مقیاس همکاری های متقابل ما افزایش می یابد. من امیدوارم ، که این تمایل تغیر نکند.

چین علاقمند انست ، تا از طریق پاکستان خط راه اهن تا بندر گوادر درنزدیک سرحد با ایران بگذرد. روسیه نیز به این پروژه ساختمانی ابراز علاقمندی نموده است. این پلان ها حالا در چه وضع قرار دارند؟

این پلان ها بسیار مهم می باشند. راه اهن ، طوریکه پلان شده، چین ، ازبکستان قرغزستان و تاجکستان را با بندر گوادر وصل میکند. چین به این پروژه علاقمندی نشان میدهد. ما متظریم ، که جانب روسیه چه میگوید. فعلاً منطقه مشکلزا – خاک افغانستان محسوب میشود.

منبع: "گازیتا"
فارسی.رو
(0)نطرشما در اين مورد
ارسال اين صفحه به دوستتان
برای چاپ
صفحه اول
اخبار
روسيه و افغانستان
افغانها مقيم روسيه
معرفی چهره ها
آسيای مرکزی
از منابع روسي
مصاحبه
عکس ها
Google

RSS

matlab@farsi.ru








© 2003-2007 نشريهء آزاد افغانی
كليه حقوق اين سايت متعلق به «افغانستان.رو» ميباشد
نظرات نویسندگان مقالات ممکن است مغایر با موضع اداره سايت باشد
استفاده از مطالب سايت با ذکر ماخذ آزاد است.
--2.1--